Jos Ghysen

Vandaag al vier folders in de bus. “Terug naar school.” Nog een week en we zijn aan de kerstbomen toe.
Jos.

De Ronde van Frankrijk zit er weer op.Jammer.In de vroege middeleeuwen heb ik twee keer de Tour als verslaggever gevolgd.Verslaggever van alles wat er zich buiten het koersen nog allemaal afspeelde.In 1964 met Anquetil als winnaar en in 1969 met Merckx als numero uno.
De mooiste herinnering ? Ergens in de Alpen ’s avonds het venster van je zoveelste hotelkamer open zetten en zien dat je buurman Bahamontes is die zijn rennersslipje aan een touw te drogen hangt. Dezelfde Bahamontes die ik die middag in de bergen had zien voorbijkomen. Eenzaam en kreunend van de genadeloze hitte.
Het waren mooie tijden.Voor de verslaggevers toch.
Jos.

In de geschiedenis zijn er twee verboden vruchten geweest. De appel waar Adam en Eva niet vanaf konden blijven in het aards paradijs en de appel van Koningin Falbiola vorig jaar 21 juli op de koninklijke tribune.Adam en Eva hebben het geen tweede keer overgedaan.Fabiola ook niet.
De suspens is helemaal weg.
Jos.

Het geeft een volledig nieuw beeld. Een horizontale populier in de tuin.De bladeren worden stilaan wat harder en droger. Hij wil nog wel doorgroeien maar daar horen bomen rechtop voor te staan. Straks een halve eeuw geleden heb ik die populier aan één hand naar binnen gebraht en hem zelf geplant.Toen was ik overtuigd dat hij nog lang na mij daar zou blijven staan maar hij heeft er anders over beslist.Een donderslag bij heldere hemel was het. Hij heeft zich vriendelijk en beleefd neergelegd. Hij had naar links of naar rechts kunnen hellen maar hij heeft zijn manieren gehouden en is loodrecht de tuin in gedonderd. Letterlijk.
De man die alles van bomen weet, is komen kijken. Die man zwijgt eerst een tijd, wandelt eens naast de boom op en af en zegt dan: “Ik zal hem komen halen.”
Wat “komen halen” allemaakl met zich mee gaat brengen, weet ik niet. Ik heb de boom destijds met één hand vast gehouden maar hoe die man de klus moet klaren, blijft mij een raadsel. De boom kende mij heel goed maar die vreemde man heeft hij nooit gezien.En nu gaat het plots tussen hen beiden. .
Wanneer de man terug komt om de boom weg te halen, heeft hij niet gezegd. Daar blijft een mysterie rond hangen.De boom zwijgt ook in alle talen.Misschien is hij nog altijd een beetje van de donder geslagen en beseft hij nog niet precies wat hem overkomen is.
Twee mannen en een boom. Ik ben er niet gerust in. Mijn vader zei vroeger altijd: “We zijn nog niet aan de nieuw patatjes toe.’ Kun je je voorstellen wat dat met zo een boom zal worden.
JOS.

De Verzekeringsmaatschappij wilde haar zegje hebben over de populier. Er werd een dossier over hem aangelegd en morgen komt een expert zelfs eens naar hem kijken.Hij heeft dossier Nr 86678.
Hoe zo een stokoude populier op zijn ouwe dag nog populair kan worden.

Jos.

Of de boom nog niet genoeg geleden had, hebben “die van hierboven” vandaag nog eens extra donder en bliksem over hem heen geknald.Twee keer zelfs alsof hij iemand iets misdaan had. Er is veel onrechtvaardigheid in de natuur.Hij ligt nu languit te huilen van ellende en een mens staat daar hulpeloos bij.Morgen komt de man die hem in stukken zal zagen.
Het is een vak als een ander.
JOS.

De populier die in mijn tuin werd neergebliksemd heb ik 48 jaar geleden als een klein dun boompje in de hand gehouden en geplant.
In het Hoge Noorden kunnen ze daar een trilogie over schrijven.
JOS.

Urenlang heeft de wind met de populier gespeeld.Tot hij in negentig graden voorover boog. De oude wijven hingen in de lucht te dreigen maar er is niets gebeurd. De hitte is koning gebleven. Het zal voor morgen zijn.
Jos.

Weer een goed voornemen. Ik zal nooit meer vloeken wanneer het regent, al regent het oude wijven.
Jos.

Eén donderslag was het. Eén enkele. Meer niet. Het is hierboven ook niet meer wat het geweest is.
JOS.