VERLEDEN TIJD. DE PALINGBOER.

Waar hij vandaan kwam heb ik nooit geweten. Elke vrijdagochtend stond hij op de hoek van de straat met zijn oude kruiwagen waarop een ton vol water stond. Wie aandachtig toekeek, zag het gewiemel van een massa levende palingen die als gekken door elkaar zwommen. Wanneer hij er een uitgekozen had, greep hij met een snel en onverbiddelijk gebaar één van de dieren uit het water, zette vlak achter de kop een vlijmscherp mes in de huid en stroopte hem alsof het de doodgewoonste zaak van de wereld was. Wij stonden ernaast en keken ernaar. Of het de gewoonste zaak van de wereld was. We huppelden verder door naar school alsof er niets gebeurd was. Vandaag zou je gearresteerd worden en verdween je voor enkele maanden achter de tralies.De tijd van toen.