Twee piepjonge tv-journalisten over de vloer gehad voor een interview over “de tram”. “Klopt het dat u echt nog trams in Limburg hebt zien rijden.” Ik had duidelijk in de middeleeuwen verzuimd te overlijden.Ja ik had de groene trams nog gekend en .daarna waren de gele gekomen. In de groene kon je in de plaats van naar binnen te gaan, buiten op een open terrasje blijven staan om ongestraft een sigaretje te roken. Of het gratis was? Neen, van Steve Stevaert had toen nog nooit iemand gehoord. Met één frank kwam je al een heel eind ver.Hoe ver? Dertig kilometer. “En zijn ze failliet gegaan?” “Niks van.Die hebben jaren gereden. Tot de bussen kwamen.” “Jij hebt die dus weten komen?” “Ja allicht.” Geen twijfel meer mogelijk,ik was vergeten te overlijden. “Meneer,zei de een,ik wil niet onbeleefd zijn maar mag ik weten hoe oud u bent?” “Ja natuurlijk, zei ik, honderdvierentwintig.” “Ja,zei hij,het kan haast niet anders.Maar kom, u ziet er nog goed uit voor uw leeftijd.Zullen we maar meteen beginnen te filmen?” Jos.
Jos.
wanneer plaatst u een stuk over de manier waarop u met vrouwen omgaat?
Reageren, zonder je eigen naam te vermelden, is een laffe daad.
Mijn groeten. Roger.
Dat je dat nog moet meemaken arme Jos, de schaamte voor je familie, kinderen, kleinkinderen.
En dat dan nog ontkennen! Zo laag!
Kruip maar diep in de grond, in een godvergeten gat. Verwijder alles waar je gezicht op staat, de mensen worden er misselijk van.
Karel