Bij de Bank aan het loket. Om een toch al respectabel bedrag af te halen.De ochtend nadien zou het klaar liggen.De volgende morgen stond ik er.Er heerste een sfeer die me vreemd voorkwam. Of ik even in het kantoor wilde binnenkomen? Ik wist niet wat ik hoorde.De directeur was met mijn geld naar het buitenland verdwenen.Voorlopig was hij spoorloos.Er was een troost.Ik was niet de enige die zijn geld kwijt was. Twee avonden later, ik wilde net naar bed, gaat de bel. Wie staat er voor mij? De bankdirecteur. Hij stopt me een zware enveloppe in de hand en zegt: “Sorry maar dat geld van u wil ik niet.” En hij rende weg in het donker.Het bedrag klopte tot de laatste centiem.Bij mijn weten heeft men nooit nog iets van hem gehoord. Wees voorzichtig wanneer u naar de Bank gaat. Jos.
De blog van Jos Ghysen
