Jos Ghysen Rotating Header Image

Posts from ‘mei, 2011’

Vanmiddag – ik zat buiten in de zon aan een niet zo heel stevig ijzeren tafeltje asperges te eten. Er kwam een vrouw naar me toe om te zeggen dat ze mij nog kende van toen ik met Annie vrijde.Ik kon mij geen Annie herinneren die op minder dan één meter bij mij gezeten of gestaan had.Zwijg stil van liggen.De vrouw bleef op die Annie aandringen.”Haar vader had een fietsenhandel gedreven.Het raakte kant noch wal.Ik heb in mijn leven zes fietsen gehad en ik weet nog precies waar die vandaan kwamen. “En toch is het zo!” hield dat mens vol.Mijn vrouw zat er bij en ze luisterde er met grote belangstelling naar. Nooit een Annie gekend.Trouwens, in die tijd waren er nog geen fietsen, het waren velo’s. De onbekende vrouw droop dan maar stilletjes af. Ik hoorde haar nog zeggen :”En toch heette ze Annie.”Zou je op 85 nu echt zo slecht van geheugen zijn geworden.Annie. Annie. Wie kan nu toch in ‘s hemels naam die Annie zijn geweest?

mei 26th, 2011
by Jos Ghysen.
4 comments

FIETSEN. Aan een klein ijzeren tafeltje had ik asperges zitten eten.Die was best meegevallen, met de jongen van de zaak had ik afgerekend en ik wilde naar buiten wandelen doch daar stond plots een levensgrote vrouw die mij de pas afsneed. “Haha” riep ze. “Daar hebben we de man van de fietsen!” Alle tafeltjes van het buitenterras konden probleemloos mee luisteren. “De fietsen?” vroeg ik. “Mevrouw, ik begrijp het niet.” “Kom nu,zei ze,jij hebt destijds bij ons thuis toch zeker tien fietsen gekocht. Als het er geen vijftien zijn geweest.” “Mevrouw,dat kan niet. Ik heb hooguit zes fietsen in mijn leven gekocht.”Ze bekeek me niet meer. Ze werd heel boos op me.Weer een fan veloren door eerlijk te zijn.

mei 25th, 2011
by Jos Ghysen.
2 comments

Vanmorgen stak mij op straat een man voorbij die vriendelijk naar me lachte en riep “Proficiat voor uw 80 !” De man zat er 5 jaar naast maar ik blijf hem zeer dankbaar.Alle baten helpen.”

mei 19th, 2011
by Jos Ghysen.
2 comments

In de meimaand van 1940 verkocht ik aan de Duitsers uit de winkel van mijn tante pakjes sigaretten tegen het dubbel van de prijs. Mijn tante was gevlucht voor de binnenvallende vijand en dat maakte ik weer goed met mijn financieel bedrog. Om de vijand te belazeren werd je bekroond in een of andere orde. Na 71 jaar zal er wel niets meer van komen. Uit stil protest heb ik levenslang niet meer gerookt.

mei 18th, 2011
by Jos Ghysen.
3 comments