Ik kwam de winkel binnen en ze stonden vlak voor mij. Op een rekje. Alle zes naast elkaar.Prachtige gouden mijter op de kop, de bisschopsstaf in de hand, zilveren baarden. Alles klopte..Zes Sinterklazen naast elkaar op een rijtje. Achter glas. Of er niets aan de hand was. Of het doodgewoon was. Enkel de prijs ontbrak.Zes Sinterklazen in augustus. Zes die hierboven voortijdig ontsnapt waren.
Zes Snterklazen hup naar beneden de winkel binnen , het rek op. Iets anders kon het niet zijn.
“Geef me zo een Sinterklaas,” zei ik. “Dat kan helaas niet meneer,zei het
meisje, het zijn maar modellen voor later op het jaar. De anderen volgen nog.Maar dat kan toch nog een maand of drie duren.”
Ik ben zonder Sinterklaas naar buiten gegaa,n en ik had een heel naar
gevoel,.Een kind dat niks van Sinterklaas heeft gekregen.
Ik ga een weekje wachten en dan ga ik kijken of er toevallig geen paaseieren liggen.
Jos.
Jos.
De blog van Jos Ghysen
