Een hele maand heb ik op hem gewacht. Hij is niet gekomen. Een paar dagen van juni heb ik er nog aan toegevoegd. Niemand gezien. Niemand gehoord.Hij is niet gekomen. De grijze dikke molder niet, de gewone bruine ook niet en het klein koninkske al evenmin. Wespen en horzels en bijen en muggen en andere ellendelingen zoveel je maar wil maar een meikever ? Niet één.. We zullen dus wel weer zonder het te weten aan het klimaat hebben zitten prutsen.
Je denkt, ze komen nog gauw bij de warmtevan de eerste junidagen, vergeet het maar. We willen niet meer van ons weten.We moeten het zonder meikevers doen. Geen gezellig gezoem rond de terraslamp gehoord. Nutteloos aan de hagen geschud. Vergeet het maar. Wanneer je vroeger aan zo een haag schudde, dan had je meteen een stuk of tien voor in je sigarenkistje. En je wist precies welke bladeren je erin moest leggen.Allemaal herinnering.Ik heb gewacht tot in juni. Vruchteloos. Waar zijn ze gebleven? Vanavond,op het terras, werd ik drie keer gestoken door een mug. Een meikever kroop langs je vinger omhoog, ging op de top zitten, probeerde een keer of twee drie zijn vleugels en daar ging die. Dat moet je met een hommel eens proberen.Heb je een vinger zo dik als een rookworst.
En daar is niks tegen te doen. Heel gek, hoe ouder je wordt, hoe meer dingen er vroeger waren.
Jos.
De blog van Jos Ghysen
