6 Comments

1. Roger zegt:
   20 oktober 2009 om 22:07

   In mijn jeugdjaren heb ik nooit mogen “BEWEGEN”.
   Een vinger opsteken “slim of niet”oei…nee…
   Toch vind ik alle jeugdbewegingen goed, de meesten leren er hun vrouwken en manneken staan.

   Mijn groeten. Roger.
2. yvona zegt:
   21 oktober 2009 om 11:02

   Nooit naar een jeugdbeweging mogen gaan.
   Dat stonden mij ouders niet toe.—-Wie weet wat gebeurde daar allemaal:dachten mijn ouders.En dan de ganse Zondag onder onze ogen vandaan.——En ik had zo graag gegaan.— Hoorde in de school zulke prettige verhalen. Niets van dat ! ! punt uit ! !
   Wat zouden mijn ouders nu zeggen als ze jeugd nu bezig zouden zien.
   Zouden me rap naar zo een beweging sturen denk ik.
   Goed dat de jeugdbewegingen bestaan ,daar leren ze misschien toch
   nog iets goed. Beter dan op straat hangen .
   groetjes an yvona
3. yvona zegt:
   21 oktober 2009 om 22:26

   Jos,mag ik vragen wat het wil zeggen “nog even geduld”
   Dat heeft toch niets met jeugdbeweging te maken.
   Als dat vroeger op tv kwam ging na een tijdje het programma verder.

   we zijn precies aan t’blogchatten (of bestaat dat woord niet)?
   Zo niet, dan heb ik een nieuw woord uitgevonden. En er zijn er al zoveel nieuwe tegenwoordig.

   groetjes yvona
4. mieke de vree zegt:
   22 oktober 2009 om 10:43

   yvona,je bent een gelukzak,ik moest naar de chiro,moest van mijn eigen zakgeld het lidgeld betalen,kreeg als verjaardagskado een nieuw chiro-uniform,soms omdat het mijne te klein was,meestal omdat een jongere zus een ander uniform nodig had,mijn zussen klagen nu nog over het feit dat ze nooit een nieuw uniform kregen,inspraak,nooit van gehoord,uiteindelijk heb ik er wel veel van geleerd,van mekaar indekkken bij puberfratsen,tot met scha en schande ondervinden dat een ketting zo sterk is als de zwakste schakel,we leerden debateren,argumenteren,maar er werd nooit naar ons geluisterd,de kwestie leuven vlaams,en geen splitsing geen centen heeft er abdrupt een einde aan gemaakt,dus leidster ben ik gelukkig nooit moeten worden,waarom wij naar de chiro moesten?heel simpel,mijn ouders wilden een rustige zondagnamiddag,er bestaan nog grappige foto’s van drie jongens en drie meisjes in chiro-uniform ,lachen deed geen van ons,we waren als het ware in bevolen dienst”zucht”
5. yvona zegt:
   22 oktober 2009 om 12:18

   Nee Mieke zo een gelukzakske was ik ook niet.
   Ik was zo een overschotje van 7 kinderen die voor het merendeel al volwassen waren. een paar gehuwd.Een broer 3 jaar ouder dan ik die me peste dat het niet mooi meer was.
   De Zondagen waren saai,niemand die wat tegen me zei.Ik de ganse dag met m’n neus in de boeken.School en andere boeken.Meestal met m’n vingers in de oren om het geruzie van de andere buiten te sluiten.

   De maandag de plezierige verhalen van de scouts en chirokinderen aanhoren.
   Misschien was jij niet bij de beste groep,of misschien verbeelde ik het maar ,dat een jeugdbeweging ‘het van het’ was !
   Men zegt ‘het gras is altijd groener bij de buren’
   groetjes van yvona
6. Roger zegt:
   22 oktober 2009 om 18:46

   Jeugdjaren ?

   Iedereen heeft zijn verhalen over zijn jeugdjaren.
   Slecht of goed.
   Heel slecht of heel goed.
   Zelf ben ik erdoor gevormd en gehard.
   Slechte jeugd is niet altijd, een slecht leven.

   Mijn groeten. Roger