5 Comments

1. Jan Claes, Hasselt zegt:
   28 september 2009 om 18:58

   Ja, voorbij die kermis, en ik heb deze week mijn cinéfilmpjes van kermissen van 30 jaar geleden opnieuw bekeken…de kraampjes op de kleine ring, het bokskot aan het college met de boksers en ‘de lutteurs’ en wat verderop de carrousel, de galopant met zijn spiegels, mijn kinderen nog blije peuters. En dat juist als de herfst begint, een mens wordt er sentimenteel bij. Ik heb vaak uw stukjes over de kermis gelezen, ervan genoten en als hasselaar was dat altijd heel herkenbaar en gezellig. De herinnering blijft en elk jaar gaan we smoutebollen en beignets halen bij Meirissonne, ook dit jaar weer, om de sfeer er in te houden!
   Veel kermisgroeten,
   Jan
2. Roger zegt:
   28 september 2009 om 20:30

   De dag nadien.

   Jos, betorteld maar goed je pluchen beer.
   Zo kan je nog veel kermissen en genieten.

   Mijn groeten. Roger.
3. curieuzeneuzemosterdpot zegt:
   29 september 2009 om 00:43

   het kabaal verhuist naar de volgende stad ..

   het plezier blijft!
4. yvona zegt:
   29 september 2009 om 23:23

   mooie liedjes duren nooit lang,
   maar je kan ze terug zingen !

   groetjes yvona
5. mieke de vree zegt:
   30 september 2009 om 12:42

   ook in het dorp van de kleinkinders was het vorige week herfstkermis,ja, die gelukvogels hebben ook een zomerkermis,en iedere keer mogen ze op zaterdag één uur gratis overal op,van de eendjes tot botsauto’s en paardenmolen,zelfs muntjes voor het lunapark krijgen ze,als enige grote zus,ruilt die van ons haar paardenmolenticket graag voor een ritje in de botsauto’s,geluk zit soms in een klein botske,want bij een misschien wel iets harder botske,ging de muntjesverzamelaar zo maar open,zeg maar stuk,kleindochter kon vliegensvlug zeker wel vijf muntjes oprapen voor de botsautomeneer het zag,veel botsplezier dus op de kermis en of ik volgend jaar mee in de botsauto’s ga met haar,om nog meer muntjes te rapen,een jaar duurt lang,als je nog negen moet worden,en ze weet ook nog niet dat zo’n geluk niet afdwingbaar is,zwijgen oma,niet verklappen,ze komt er ooit zelf wel achter