JEF

Ik stond in zijn appartement op een van de Antwerpse leien en keek naar de man die eigenlijk al een legende was geworden. Kamiel Huysmans . Een van de grootste politici die ons land ooit heeft gekend. Hij leidde mij door zijn indrukwekkend grote woonruimte. Tegen de muren – zelfs in de gangen – waren houten rekken getimmerd waarop duizenden boeken en met grijze linten dichtgeknoopte dossiers naast elkaar  stonden.In een van de gangen bleef hij staan, hij liet zijn hand over de dossiers gaan en nam er tenslotte eentje uit. Ik zag dat het handgeschreven brieven waren die hij rustig doorbladerde. “Dat zijn brieven van Jef,” zei hij. “Jef was een goeïe kameraad  maar hij deugde niet. Hij deugde voor geen haar.” “Ik had geen idee over wie het ging.“Wie was Jef?” vroeg ik. Hij bekeek mij verbaasd. Ietwat laatdunkend zelfs. En toen zei hij: “Tja, Stalin natuurlijk.” Ontbrak dat hij ook nog zei: “Wie anders?”

Het is een boeiend interview geworden. Bij het heengaan gaf hij me nog een raad mee. “Als ge zo oud wilt worden als ik dan moet ge drie keren per dag look eten. Look en look en nog eens look.”

Of hij dat aan Jef ook gezegd heeft, blijft een onbeantwoorde vraag. Misschien niet want Jef was weliswaar een goeie kameraad maar eigenlijk toch een deugniet.

JOS