Het moet in het derde klasje zijn geweest.. De jaren dertig. De onderwijzer zei dat wij allemaal “Kruistochters” waren en dat wij – mocht het geval zich voordoen – dapper ten strijde zouden trekken met het kruis in de hand. Wapens hadden we vooralsnog niet maar wij beschikten wel over een bruinkartonnen liederboekje waarmee wij al zingend de vijand tegemoet zouden treden.
“Heil Jezus onze Koning, U zweren wij den eed, te stormen na u, met het kruis in de vuist, tot daverend dreune onze zegekreet.”
De vijand is nooit komen opdagen maar dezer dagen zat ik te lezen over de tweede wereldoorlog en de liederen die daar destijds door de troepen gezongen werden. Ook in de jaren dertig. En daar schrok ik wel even van. Heel merkwaardig.
“ Heil Hitler unsren Führer, Ihn schwören wir den Eid : zu sturmen nach Ihnen, die Panzerfaust in der Hand, zum Sieg für das Deutsche Vaterland.”
Nu zou ik verdomd graag willen weten wie van de twee dat strijdlied gepikt heeft. Wij als Kruistochters op de speelplaats van het derde klasje of zij als Unterscharführers met de Pantzerfaust in de hand vlak voor de Maginot-linie? Dat wordt een zaak voor Sabam.
JOS.
