Met zesentwintig waren we. Jongetjes van het eerste klasje op een zomerdag in 1931 voor de schoolpoort netjes bij elkaar geplaatst. De kleinsten vooraan op het bankje.Waar zijn die jongetjes van toén gebleven ? Rechts van mij zat Freddy. Freddy heeft pech gehad. Onder de oorlog zat hij in het verkeerde leger. Helemaal aan het eind, bijna terug thuis, trof die éne kogel hem. Zodat hij achteraf alleen maar postuum de doodstraf heeft gekregen. Wist Freddy veel ! Wie kan nog oordelen over de tijd van toén ? Freddy zat vlak naast mij, je kunt dus geluk hebben. Helemaal aan het andere eind van het rijtje zat Dréke. Zijn oudere broer was bij de Gestapo. Die twee kregen ruzie en plots was Dréke weg uit het stadsbeeld. Het raadsel is tot op vandaag gebleven.
Helemaal bovenaan staat een ontzettend geleerde Jezuïet met naast hem een cafébaas. Allebei al lang dood. Uit het jongetje in het gebreide truitje met de drie knoopjes is een rechter van Koophandel gegroeid met naast hem een letterzetter in een drukkerij. Een baas van een busbedrijf en een kolonel. Een ontzettend gewetensvolle ambtenaar en een altijd opgewekte kerel van wie niemand ooit heeft kunnen achterhalen wat die nu eigenlijk deed voor de kost. Maar hij leefde royaal.
Als ik mezelf bekijk, merk ik dat ik toén al dacht : “Jongens jongens jongens, als dat nog allemaal op mij af moet komen !” Zesentwintig jongetjes. Nog enkele ouwe heren blijven ervan over. Met een groet naar Marlene Dietrich, Sag mir wo die Buben sind.
JOS.
armen gekruisd en benen idem dito?
alsof je hele zijn moest beschermd worden tegen ..
tja, tegen wat??
tegen de tijd, misschien??
waar zijn ze gebleven, deze jongetjes??
alvast blijven hangenin je herinneringen ..
En ik denk: dat jongetje onderaan rechts op het bankske leeft gelukkig nog en heeft het gemaakt in de media.En is door heel, heel veel mensen geliefd.En die willen nog lang van hem horen. Is het zo Jos?
groetjes van Yvona
klasfoto’s een nachtmerrie,jos,jij kent nog alle medeleerlingen,ik beken,ik niet,miserie moet je wegduwen,de gruwelijkste is de klasfoto van de tweede bewaarklas,wij werden nog bewaard,ons zondagskleedje aan,haren netjes gekamd,geen haar in de ogen,vijf was ik,en toen ook al “een veel te lange tong”,ik moest altijd efkes iets zeggen,juist voor de fotograaf kwam,was iedereen aan’t babbelen,en ik moest dringend ook nog iets zeggen zuster pascatia”de naam alleen al moet het kotsbeu geweest zijn,en ik hoor,anne-marie,naar het bord en kniel op de tree,het moest héél ernstig zijn,want dat moesten alleen maar de hele stoute kinderen doen,ik zie me daar nog zitten “steek uw tong uit,dat ik er een stuk afsnij,jos ik zweer je,van onder haar blauwe schort haalde ze een verroest molenaarsmesje tevoorschijn,ik proef nog het metaal op mijn tong,gelukkig kwam toen juist de fotograaf binnen,en mocht ik vlug terug op mijn plaats gaan zitten,tussen heel die hoop kinderen,en het waren er toen ook al heel veel, zie je er ééntje zitten met verschrikte ogen,juist ikke,en geloof me of niet,het mogen de beste aardappelschillers zijn,ik weiger zo’n mesje te kopen,ik heb een kleinzoon met een enorm lange tong,die zwijgt ook geen moment,maar zijn juf is een lieve,die krijgt er af en toe alleen een punthoofd van,volgens dat manneke,maar niet erg hoor oma,want ik kan het nog niet zien
Mieke de vree,t’is triestig, ik zag het zo’voor mijn ogen! Maar zo te zien kan je het nog even goed uitleggen als toen je klein meisje was. Als volwassene kan je er nu even om glimlachen.Maar wat een schijnheilig mens was dat zeg! !
Maar het koddigste vond ik toch die uitleg van je kleinzoon.”Je kan het nog niet zien. Ha ha ! !
groetjes van yvona
Jongentjes.
Moet wel plezierig zijn foto’s te bezitten uit de kindertijd.Dit plezier ken ik spijtig genoeg niet.
Tot aan mijn 15 jaar, bestaan er omzeggens geen foto’s over mij.
Maar ik gun het jullie wel,verhalen via foto’s te vertellen.Ik heb er zelfs ook wat plezier aan.
Mijn groeten. Roger.
roger,geloof me,’t is niet altijd een plezier,die oude foto’s,mijn broers schaamden zich dood in hun puberteit over de foto’s bloot op een pelske,of nog leuker,bloot in bad,geestig voor de zussen om op de juiste momenten die foto’s uit te halen,helaas,er zijn een reeks foto’s van mezelf waar ik ook niet fier op ben,het verplichte nummertje,alle zes op een rij in chiro-uniform,kan het nog erger,vijftien jaar afschuwelijk lelijke schoenen,en witte sokken met uitgerokken boord,vreselijk,en ontsnappen ging niet,want er hing één grote foto in de woonkamer,
voor één mitrailleur …
Verleden jongentje.
Een foto gevonden.
Als 6-jarig jongenje sta ik bij een vrouw….
oei,mijn moeder ? ? ?
Foto genomen in een gesticht,60 jaar geleden.
Wat een bittere foto, uit het verleden.
Niet treuren,ben toch nog goed terecht gekomen.
Ja, een foto…….? ? ?
Mijn groeten. Roger