Het noodlot had Julie getroffen. Voor het televisienieuws in Elsenborn een verslag gaan maken over de eerste “Langlaufers” ter plaatse. Live.
Als ze in Diepenbeek al twee keer de nationale media gehaald hebben met 19 graden onder nul, wat moet het dan daar in het verre oosten wel zijn ? Midden in het middagnieuws werd overgeschakeld naar Julie. Stef Wauters dreef de spaning ook nog op. “In Elsenborn waar een massa Langlaufers verwacht worden.” Je gaat achteruit in je zetel liggen om die massa in razende snelheid op je af te zien komen maar helaas, je zag alleen maar Julie. Moerzielig alleen Julie in de enorme sneeuwvlakte. Of toch niet. Neenee, heel hoog in de witte verte zag je nog twee kleine mannetjes op een bankje zitten. Op hun dooie gemak in de kou. “Er is hier geen massa, zei Julie, er is hier niemand.” Op dat moment stond ook nog een van de twee mannetjes van de bank op en verdween horizontaal uit het beeld. Toen waren er nog alleen maar Julie en achter haar rug, op grote hoogte, het éenzame mannetje. Het zal je overkomen ! Een pluim voor Julie want ze heeft het er levend en goed van afgebracht. Maar een record heeft ze niet gebroken. Er heeft erger bestaan in de geschiedenis van de media.
In Luik wordt om de 50 jaar een botenprocessie georganiseerd op de Maas. De ene boot al mooier versierd dan de andere . Allemaal ter ere van de “Heilige Maagd Maria”. Zo een processie glijdt uiteraard eindeloos traag voorbij. Het gebeurde eind jaren ‘40 van de vorige eeuw en de reporter van “de radio van toen” was Bert Leysen. De technische middelen waren voorhistorisch. Hij zou in het nieuws van 13.00 uur verslag uitbrengen. De volledige processie. Aan één stuk door. Heen- en weerschakelen was in die tijd niet mogelijk. Op de afgesproken minuut kreeg hij zijn verbinding en moest hij beginnen te praten. De Luikenaren hadden zich helaas zwaar in de timing vergist en toen Bert moest beginnen, was zelfs de eerste boot in de verste verte niet te zien. Hij had geen keuze. Doorpraten tot zijn voorziene spreektijd voorbij zou zijn. Geen pardon. Bert had als enig houvast het programmamaboekje waarin de boten achter elkaar vermeld stonden. Hij heeft ze tot in het meest fascinerende detail beschreven. De ene boot na de andere. Tot en met de laatste boot.Terwijl er totaal niets te zien was. Bert is later de eerste directeur van de Vlaamse Televisie geworden. In 1953 is hij daar mijn baas geweest. Laat dit een ere-saluut zijn voor een man zoals ik er nooit meer een tweede heb gekend.
JOS.
JULIE.
Moet wel heel moeilijk zijn,een verslag maken ,over niks….
Wil dat ventje zijn op die bank,turend in die sneeuwvlakte, en de stilte….zalig….
Beste Jos,het siert u, zo uw vrienden te gedenken, met een ere-saluut.
Mijn groeten. Roger.
? ? ?
Mijn groeten . Roger.
Jullie -2-
Morgen, hoop ik,dat onze- Jos -bloggers ,wakker schieten.
Mijn groeten. Roger.
Beste jos.
Hoop dat je het goed stelt.
Is er soms iets mis met je blog ?
Men geraakt er zo moeilijk binnen.
Iets met het anti-spam woord ?
Ik geraak er binnen, maar anderen ? ? ?
Mijn groeten. Roger.
Ik ben mij van geen probleem bewust maar het heelal zit vol wonderen…
Jos.
Julie – 3 -
Ja, juist, het heelal zit vol wonderen.
Goede en slechte stralen.
Wij kiezen de heel goede straling.
Mijn groeten. Roger.
Eens kijken of het terug werkt
Groeten,
Kristof
ja roger,soms is het leven zo simpel,je wil niet weten welke spamwoorden ik allemaal heb geprobeerd,dus de zoveelste test,drie,twee één,en daar gaan we,gelukt??
inderdaad,daar ben ik weer,alsof de duivel er mee gemoeid was,viel ook nog een keertje mijn internet uit,onbebveiligd netwerk weetje,en ik analfabeet weet echt niet hoe ik het moet beveiligen,iedereen zal het wel een keertje komen doen,maar ondertussen zit er regelmatig iemand anders op mijn netwerk,ik zit nu ook op een ander onbeveiligd netwerk,maar het werkt,en dat is al wat telt deze avond,dus eind goed,al goed
Mieke.
Zo zie je wel, de volhouder wint, bravo…
Mijn groeten. Roger.
of ik ben niet slim genoegen zijn jullie dat wel.Maar ik geraak niet binnen. Nog maar eens proberen misschien lukt het mij ook. yvona
hier gaan we dan !!!
Nu het gelukt is,wil ik toch nog even zeggen dat ik het spijtig vind dat we niets van Jos horen.Verleden week een klein berichtje,zo een tussendoortje”
Twee dagen nadien was het terug foetsie.
We zullen maar braaf afwachten wat Jos ons te vertellen heeft zeker?
Ik hoop maar dat hij het goed maakt!!!!
groetjes yvona
Goeden dag Jos,
Reeds jaren loop ik rond met een antwoord op een vraag van wijlen Jos Gonissen,uw man van de dieren in uw programma, er was eens een vraag ” Hoe komt het dat er in Limburg zoveel Mikado fazanten (Keizer Fazant van Japan)zijn.Nu is het zo dat mijn voorvaderen tot 3 generaties terug in de Zoo van Antwerpen hebben gewerkt. Mijn vader was Curator of Birds, voor 45 jaar, en op een moment waren er nog in Leven 2 kweekstellen in leven in de gansche wereld 1 stel in Antwerpen en 1 stel in Londen, daar mijn vader zeer bekend was in alle dierentuinen,als vogelspecialist,kreeg hij dat stel van Londen erbij, maar de 2 hanen waren onvruchtbaar, die fazanten leken zeer goed op Zilverfazanten met dat verschil de Japaners hadden rode poten en de Zilverfazant Zwarte poten met een verschil in grote,mijn vader heeft toen alle vogermarkten afgereisd voor kleine Zilver fazanten hanen te vinde, hij is er ook in geslaagd en zo kon de kweek beginnen,na enkele jaren en door veel te sorteren kwam hij in de buurt van de originele, en door plaats gebrek gingen er een deel naar Diest, bij een zeer goed liefhebber van fazanten de heer Van de Weyer, die had verzorgers in dienst voor de onderhoud van de kooien, die dieren werden altijd goed gesekekteerd en dat vroeg veel plaats,nu is het zo dat in die tijd reeds een zwarthandel in eieren onder zogezegde liefhebbers aan de gang was, en dat er veel eieren werden getolen, en dat is de reden van die vele Keizerfazanten toen in de Limburg,mijn vader is er in geslaagd na jaren toewijding dat ras terug in leven te roepen.
Spijtig dat ik er vroeger niet aan gedacht heb zo zou uw vriend de oplossing ook vernomen hebben.
In leven en welzijn beste groeten
Jos Carpentier