In het hart van de stad stond hij. Helemaal alleen. En hij bekeek mij. Er hebben al veel ezels naar mij gekeken maar nog nooit zo triest als deze. Doordringend triest. Hartverscheurend triest. Ik ben naar hem toegegaan en ik heb hem over de kop geaaid. Ik voelde door zijn grijze pels heen dat het hem deugd deed. Een ezel moerzielig alleen in het hart van de stad. Tegen de muur van de kathedraal stond hij. Hoe komt een ezel nu daar terecht ? En waar kwam die vandaan ? Met de kerstdagen denkt ge dat het de ezel is waarmee Jozef en Maria en het Kind Jezus naar de kribbe op de Grote Markt zijn gekomen. Maar die waren daar al een tijdje. En die zijn bovenndien in steen. Dat is een stenen ezel. Niet verwarren met een steenezel. Die vindt ge overal maar een kribbe heeft haar vaste crew. Het Kind Jezus, Jozef en Maria, , een paar herders, drie koningen, een os en een ezel en pak weg een schaap of twee drie.
Ik snapte er niets van. Hier betrof het een échte ezel. Een levende ezel. Moerzielig alleen tegen de muur van de kathedraal. Een mooie grijze ezel met een streelzachte pels. Leg het maar uit. Ik ben naar hem toegegaan en ik heb hem over zijn kop geaaid.Hij bekeek mij. Lang. Heel lang. Een vreselijk weemoedige blik. Het leek zelfs of hij een traan in zijn oog had. Hij bukte het hoofd. Of hij wilde zeggen ‘aai me nog eens’. En toen – ik schrok me wild – hief hij zijn kop omhoog, zo hoog hij maar kon en hij balkte drie keer na elkaar. Nooit geweten dat een ezel zo luid kon balken. Er kwam geen eind aan. En – hoe komt zoiets ? – ik dacht ineens aan de premier van Holland. Aan Balkenende. Toen de ezel hij uitgebalkt was, kwam hij nog dichter naar mij toe en met zijn harde sterke kop duwde hij tegen mijn hand. Misschien wilde hij zeggen “het is jaren geleden dat iemand op het idee is gekomen om mij nog eens over mijn kop te krabben.” Ik heb het dan nog maar eens overgedaan ook – het waren de kerstdagen – en een ezel is ook maar een mens.
JOS .
Hallo.
Soms voel ik mij een ezel, zelfs een grote ’steen’ ezel. Maar in de goede zin…dus….eerlijk maar heel koppig.Wat van vele mensen niet gezegd kan worden.
Besluit:Liever een goede ezel dan een slechte mens.
Mijn groeten. Roger.
blij dat je terug bent jos.Ik was al een beetje triest aan het worden.Je kent het wel die mensen van tram 8 he’.Die denken een beetje anders dan jonge trammekes.
Even een kleine correctie,mag het ?
Een ezel is ook een mens zeg je. Maar na al die Belgische beslommeringen zou ik denken : ‘Mensen’ zijn dikwijls ezels en even koppig ! ! Ik zou je ook een gelukkig nieuwjaar met goede gezondhei willen wensen!!! groetjes yvona
Een mooi en rustig einde-jaar
Voor het Nieuwe…. vragen en wensen voor Jos schrijf plezier voor ons lees- genot
Gezond en vreugdevol 2009
Chris
een aai ..
een lief woord ..
een knuffel ..
een blik ..
een knik ..
ja, zelfs een ezel geniet daarvan?
hartverwarmende tekst, jos, niet alleen voor een ezel!
Beste Jos.
Beste Bloggers.
Mijn welgemeende wensen,voor-2009-
Met veel moed,doe het goed.
Mijn groeten. Roger.
beste Jos, Zeven (7!) ransuilen kwamen hier in Alken in de kerselaar genieten van het melkachtige winterzonnetje op de laatste dag van 2008.
Ik vrees dat de winter nog lang niet ten einde is…
Hopelijk mogen die arme ezel en zijn stalgenoten snel weer naar een warme verblijfplaats.
En wij blijven uitkijken naar uw hartverwarmende stukjes. Een goede gezondheid voor 2009 aan U en uw familie.
Elisabeth.
Beste Jos,
Onlangs kregen wij een artikel van u onder ogen dat waarschijnlijk al van een tijdje geleden dateert.
Daarin een kort interview waarin je melding maakt van een apart voorval bij uw zoon.
Maar wat ons opviel bij de lectuur waren gebeurtenissen in uw leven die gelijklopend zijn aan wat ons is overkomen.
Op 19 maart 2006 werd bij onze dochter haar derde zoontje, Jasper , geboren.
Op 30 september 2006 is Jasper bij ons thuis overleden zonder aanwijsbare reden dus wiegendood.
Ons dochter was op uitstap en de andere kinderen waren bij de andere oma.
Op 19 maart 2008 is bij deze dochter haar vierde kindje, nu een meisje MIRTE , geboren.
De gelijkenis met uw ervaringen is misschien toevallig doch wel heel frappant.
Dat deze gebeurtenissen invloed hebben op het leven, dat we deze ervaringen steeds met ons meedragen en dat we bezorgd zijn om het welzijn van onze kinderen, delen wij met jullie.
Nog elke dag worden wij met Jasper geconfronteerd alleen al door het betreden van de kamer waarin hij overleden is en we hem vonden.
Beste Jos, wij leven mee met jullie, want deze feiten draag je de rest van je leven mee.
Wij voelen ons door deze gelijk lopende voorvallen verbonden met jullie.Wij zijn voor jullie nobele onbekenden, en u kennen we enkel van de radio op zaterdagmorgen.
Groeten,
J.-P.& A.