JACQUES BREL Jos Ghysen .

Dertig jaar geleden stierf Jacques Brel. Door miljoenen werd hij de voorbije dagen herdacht. In de Dr. Willemsstraat te Hasselt, in het huis waar hij op 28 mei 1953 voor de allereerste keer “voor de radio” zong, is nu een poepchic advocatenkantoor gevestigd. Op de plaats waar hij toen in de studio zo vaak stond, keek ik vandaag om mij heen en ik herkende er niets meer. De tijd heeft alles uitgewist. Hoe Jacques destijds in Hasselt verzeild is geraakt, herinner ik mij niet meer. Hij kwam met de vraag “of hij eens zijn zelf geschreven liedjes mocht laten horen.” In Brussel, bij de Franstalige nationale zender had hij het al eens geprobeerd maar daar vonden ze het maar niks. In Hasselt vonden ze het wél iets. Jef Claessen, de man die over de muziek ging, was op slag enthousiast. Jacques zong vijf of zes lnummers na elkaar. Een uniek bezit. Ik heb die eerste keer helaas gemist. Jef liet hem meteen optreden in het programma “Hier brandt de Lamp.” Jef, de altijd enthousiaste vrijgezel met een onwaarschijnlijke neus voor talent en Jacques, de ietwat opgewonden jonge boyscout, ze zijn vrienden gebleven. Voor het leven.
Vier maanden later – het puurste toeval – kwam er uit Nederlands Limburg ene zekere Jo Erens met dezelfde vraag. Ook met een gitaar om de hals. Hem hadden ze in Hilversum weggelachen. In Hasselt werd hij met open armen onthaald. Op een dag moeten Jacques en Jo elkaar toevallig in de studio tegen het lijf zijn gelopen en – hoe gek ook – het klikte tussen die twee. “Just for fun” verzorgden ze zelfs onder hun twee een liedjesavond in het intussen al lang verdwenen Hasseltse Casino-theater.
Jacques is Hasselt jarenlang trouw gebleven. In de periode dat zijn “Les Flamandes” voor nogal wat herrie zorgde,zat hij op een avond met Jef in een Hasselts café.En, een beetje de pestkop die hij was, begon Jacques, aan hun tafeltje gezeten, uitgerekend dat nummer te zingen. Jef trapte hem tegen zijn been en zei, om erger te voorkomen, “Tais toi nondedju!” Waarop Jacques een bierviltje nam en er op schreef: “Tu sais bien Jef, je suis une crapule!”. Jef heeft het ding als een relikwie bewaard maar ook hij is al lang “weg”. Misschien ligt het het viltje ergens vergeten in een kast.
Op de recente veiling van Brel-souvenirs bij Sotheby werd voor één handgeschreven liedjestekst anderhalf miljoen oude belgische franks neergeteld.

P.S. Mocht het u boeien om te weten hoeveel Jacques Brel op 28 mei 1953 voor zijn allereerste optreden in Hasselt ontving, dan kan ik u mededelen dat het een bedrag van 6OO belgische franken betrof. Of omgerekend 14,87 euro…

JOS.

Nagekomen detail: In Parijs werd het vel papier waarop Brel de tekst van zijn “Amsterdam” schreef, verkocht voor 50.000 euro.

In de reactie van Leander lees ik zelfs dat er 108.750 euro voor “Amsterdam” werd betaald. Ofwel heeft France Brel geluk ofwel leest Leander een duurdere krant dan de mjne….