Vandaag, zoals altijd, mijn twee ochtendkranten gelezen. Nu weet ik het helemaal niet meer. In de ene staat met dikke zwarte letters : “Graaf Lippens treedt af !” En in de tweede staat: “Graaf Lippens stapt op !”
Als ik het goed begrijp staat hij dus terug waar hij al stond. Financies zijn nooit mijn sterkste kant geweest.
Jos.
Hallo!
Zoals al eerder meegedeeld: vele toppers maken een kom-bak. Armstong gaat terug den “Tour” rijden, Jean-Marie leeft zich uit in zijn eigen “soap”, Musseeuw komt weer op het toneel en ons aller Graaf Lippens blijft gewoon “staan”. In de krant van zaterdag stond dat hij mogelijk op zijn dikke vriend Frère (met zijn diepe zakken) staat te wachten, mss gewoon een beetje zenuwachtig omdat die niet omziet?
Loze gedachte???
Is graaf Lippens soms,zoals onkruid? Het (hij) komt altijd terug,ten goede of ten slechte…………..
Ha,Ha,Ha, Terug een losse (loze)gedachte. Ha,Ha.
Mijn groeten. Roger.
ja ,jos,mijn bomma zei heel lang geleden al dat ge niet alles moet geloven wat er staat,maar ik heb wilfried zaterdag zelf horen zeggen,dat hij met miet altijd het best overeen kwam,en nu resulteerde dat in een huwelijk,stel je voor dat wilfried al die jaren het best met jean-luc kon opschieten,”dat kan toch?”mensen,dat zou pas een roddel geven
Beste mijnheer Ghysen,
Bent u de auteur van de tekst “de man die ons regiseert, maakt fouten”?
Ik (katholiek) discussieer-mail met iemand die gereformeerd is. We mailen over veel zaken en ook over onze uitlopende visies op het geloof.
Nu citeerde ik laatst een titel van de schrijver Bob den Uyl, in leven niet de vrolijkste mens op aarde. De titel is “Gods wegen zijn duister en zelden aangenaam”.
Mijn naamgenoot was onaangenaam getroffen door deze titel en nam aan dat het een uitzonderlijk geval was (godslasterende personen daargelaten).
Onlangs vond ik in de nagelaten werken van Godfried Bomans echter een soortgelijke tekst en toen dacht ik ook aan uw tekst.
In mijn herinnering heeft u de tekst uitgesproken bij de begrafenis van Louis Neefs. (”Wat was het koud, jongen”. In het verhaal belandt u uiteindelijk in de kroeg omdat Louis dat zo gewild zou hebben. Als de aanname onjuist is, is het gevolg in ieder geval nog prettig.)
Is mijn aanname juist? en dan alleen om de pennenstrijd leuk en levendig te houden.
Mijn grootvader zaliger heeft het altijd gezegd: ‘Arbeid adelt, maar den adel arbeidt niet”. En daar zit een hoop waarheid in.
Die oude spreuken bevatten toch veel waarheden.
Drie maal is scheepsrecht
en
Oude liefde roest niet.
Groetjes van yvona
Ooie, Ik was wat traag van bedrip, of, nog niet goed wakker maar mijn reactie moest aansluiten bij de vorige losse gedachte, maar dat had je al wel begrepen he’
sorry,yvona
Zoals ik voorspeld had stond Graaf Lippens op zijn maat Frère te wachten. Die stond, in een portaaltje van de “Paribas” weggedoken, toe te kijken naar de slachtpartij. Nadat onze Noorderburen met Bos op kop de bank verscheurd hadden, kwam de vos met zijn telgen het karkas discreet wegsleuren, de grens over. De “Légion d’honneur”-medaille blinkt feller dan ooit. Het grote banket (met de president en Graaf Lippens die aanschuiven) kan worden voorbereid. Smakelijk heren. Twee halen, één betalen.
Alleen SN Brussels hebben ze laten schieten.
Losse gedachte.
Net zoals altijd,Stonden wij erbij en keken ernaar.
Nog een losse(loze) gedachte.
Zijn we teveel bezig met LUXE PROBLEMEN en kan men daardoor,niet menselijk meer LEVEN? ? ? ????????
Mijn groeten. Roger.