DE OCHTENDKRANT . Jos Ghysen.

Dank zij de uitvinding van de brievenbus kun je een krant al horen nog voor je ze gezien hebt. Alles wat de vorige dag in de wereld gebeurd is, valt trouw elke ochtend rond acht uur beneden in het halletje op je mat. Een mens denkt dat hij al lang alles op de televisie heeft gezien of op de radio heeft gehoord. Vergeet het maar. Tot voor een paar dagen wist ik niet eens dat er in Straatsburg, diep onder het Europees Parlement , nog een tweede bruisend leven bestaat. Nooit vermoed . Een heus grootwaren. Ondergronds. Helaas exclusief voor de leden van het Parlement. Jammer want je krijgt er enorme kortingen. Europese kortingen. Veertig procent. Vijftig procent. Zestig procent. Zeventig procent. Thuis om de hoek loop ik wel eens de Aldi binnen maar dat is me toch nog niet te beurt gevallen. Er is zelfs een top-artikel met de unieke korting van vijfentachtig procent. Stond extra vermeld in mijn ochtendkrant. Vijfentachtig procent op Viagra-pillen. Geef toe, zoiets geeft je ineens een geheel nieuwe kijk op Europa. Ik herinner mij dat ze vroeger in Limburg steenkolen uit de grond naar boven haalden maar daar hield het dan ook mee op. Een paar dagen eerder was Antwerpen aan de beurt geweest met een sterk verhaal. Een kersvers toegekomen Roemeen was in ‘t stad een attractieve kledingzaak binnengewandeld, had een tijdje rondgelummeld, was uiteindelijk een pashokje binnengestapt, trok zich vijftien t-shirts over mekaar aan, wurmde zich in een dozijn kleurrijke shorts en begaf zich idaarna ietwat moeizaam naar de kassa. Hij had ook nog de warmste dag van de maand uitgekozen, 27 graden, zodat de eindzin van het verslagje plots zo mooi was. De Roemeen werd namelijk op heterdaad betrapt en dat kon ik me levendig voorstellen. En dat komt allemaal zomaar ’s morgens door de brievenbus naar binnen.
De kers op de taart kwam uit de politieke hoek. Aan de kust, op een samenkomst van de CD§V, deelde tot stomme verbazing van de volle zaal de gloednieuwe partijvoorzitster mede dat het einde van “Belgenland” lang niet uit te sluiten was. Hallucinant om het einde van ons vaderland uitgerekend te horen aankondigen vanaf het podium in Plopsaland. Dat kan alleen bij ons. En het begon nu net goed te gaan want vanochtend las ik dat de kogels van het Belgisch leger zo goed als “op” zijn. Er zijn nog uitgerekend twee kogels voor elke soldaat. Mooi zo. We hebben 14-18 al gehad en daarna nog eens 40-45, dat was negen jaar schieten. Met die “elk twee kogels” weten we tenminste dat het de volgende keer hooguit een kwartier kan duren. Zo één mededeling in mijn ochtendkrant maakt mijn hele dag goed. Een dag lang een rustig en zalig gevoel. Morgen zien we dan wel weer.

JOS.