Sag mir wo die Blumen sind, wo sind sie geblieben? Daar was Marlene Dietrich een mensenleeftijd geleden al naar op zoek. Nu zijn de vogels ook al weg. Dat vogeltje, hiernaast in dat fotoblokje, begint officieel volgens de statistieken op 22 februari te zingen.We zitten midden april en ik moet de eerste nog horen. Geen botvink te bespeuren. Sag mir wo die Vögel sind. Suskewiet is niet te horen. Hebt u de laatste jaren nog een straatmus gezien? Ik niet. Spreeuwen? Ja, twee ken ik er nog. Die wonen vlak bij een broodjesbar midden in de stad. Er hangt al jaren een nestkastje in mijn tuin. Je kon er donder op zeggen maar de koolmees kwam. Zeker weten. Jarenlang is ze gekomen en inreens is ze foetsie. Geen koolmees meer te zien, geen baardmees, geen staartmees, geen pimpelmees, geen kuifmees. Weg. Alleen Louis Mees, die is er nog, die woont thuis eventjes om de hoek.Tot gisteren toch nog. En nu lees ik in de krant dat de zwaluwen onderweg naar hier met tienduizenden tegelijk dood in de zee zijn gevallen omdat het daarboven plots ijskoud was geworden. Misrekend. De boel ligt in de knoop. Allemaal de fout van de opwarming van de aarde, zeggen ze. Alhoewel ik thuis in de tuin nog altijd niks voel. Trouwens, waar moet zo een zwaluw nog naartoe? Er zijn toch geen boeren meer. “Boer zoekt vrouw”. Laat me lachen, de laatste die er een vond, woont al lang op een appartement.
Op tien koekoeken van vroeger is er vandaag – volgens de officiële tellingen – nog één overgebleven. En er waren al bijna geen meer. Wil je dus voortaan de koekoek nog eens horen roepen dan zul je het zelf moeten doen. En dan nog op een afgelegen plek waar niemand u kan zien want leg dat maar eens uit aan iemand. Niet één op de tien gaat u geloven. Al goed dat ik jaren geleden eens een koekoeksklok uit het Zwarte Woud heb meegebracht. Over zeven minuten roept die weer. En daar zullen we het mee moeten doen. Voorbij allemaal. En dat sneeuwwit vogeltje, op dat takje, weet u nog wel? Dat bestaat ook niet meer. Hebt u het nog horen zingen? Ik na het derde klasje niet meer. En geloof mij, dat is intussen al een paar seizoenen geleden. Heel onlangs viel mij toevallig de klasfoto van toen in handen en weet u wat ik dacht? “Wo sind sie geblieben?”.
Jos.
