Een cafétafeltje op de Markt. Een tafeltje met drie. Drie ouwe heren. Ik was er één van. Wat vertellen oudere heren aan cafétafeltjes onder elkaar? Veel over vroeger natuurlijk. En hoe anders het toen allemaal was.
“Allez kijk al dat volk daar nu eens over de Markt lopen. Bijna of ze door iemand worden opgejaagd. En allemaal maar kopen. Kopen kopen kopen.Of het gratis is.”
“Kopen? Niemand koopt nog. Jij bent nog van de oude tijd. Vandaag de dag gaan ze shoppen. Shoppen. Dat is iets helemaal anders. Shoppen, dat is van de ene winkel naar de andere rennen om te zien of ze daar misschien iets ligt dat ze zouden kunnen gebruiken. Zoals nu in de voorbije dagen. Om onder de kerstboom te leggen. Bij de kadootjes.”
“Schei uit, zei de ander, ik word gek van dat woord kadootjes. Drie verschillende aftershaves heb ik gekregen en ik gebruik die dingen nooit. En ze wéten dat. Maar ja, ze moeten shoppen. Kerstshoppen. Vroeger zaten Jozef en Maria onder de kerstboom. En een os en een ezel. En soms nog een herder. Nu liggen er pakjes onder. Aftershave. Jozef gebruikt geen aftershave. Ik ook niet. En nu is het weer opnieuw bezig. Voor vanavond. Voor oudejaar. Dit keer liggen de pakjes gewoon op de tafel. Dat is het enige verschil. Ik word daar gewoon gek van.”
“Ik ben het niet met je eens.” zei de ander. “Ik ben er blij om. Nu leren de mensen tenminste eens iets te géven aan een ander. Er is niks zo mooi als géven.”
“Ha ja? ”
“Ja dat vind ik wel. Van mensen die nooit eens iets kunnen géven, daar krijg ik iets van.”
Er viel toen een stilte. En zelfs daarna heb ik nog lang over die laatste zin zitten nadenken. Nu nog.
Mocht je zinnen in feestpapier kunnen verpakken, dan had hij ze op mijn tafel mogen leggen. Een kadootje voor mijn oudejaar.
JOS.
een meester achter zijn typemachine
Zin of onzin van oudejaar??????
Mensen die nooit eens iets kunnen géven.Iets om eens diep over na te denken.Er zijn mensen die nooit eens iets kunnen of willen géven, dat uit gierigheid en zelfzucht.
Maar er zijn ook vele mensen die nooit eens iets kunnen géven,en wel uit…
-Armoede–geen familie–geen vrienden–
geen ????? geen ?????? enz…
Laat staan dat deze mensen zelf iets zullen krijgen.
Allemaal een rustig en goed – 2008 -
Mijn groeten. Roger.
Dag Jos,
Eerst en vooral, mijn beste wensen voor het nieuwe jaar!
Ook hier in Maleisie viert men kerst en nieuwjaar, hoewel dat met een vlotte 35 graden toch ook niet alles is. ‘White christmas’, ‘Let it snow’, ‘Jinglebells’ en andere klassieke op winterweer gebasseerde deuntjes vallen in deze tropische omstandigheden vlot onder de categorie humor.
Ook even meegeven dat ik, enkele maanden terug ook eens inspiratie had om verhaal neer te schrijven en dit nog wel in de bekende Jos Ghysen stijl waarvan ik zo graag geniet. Terug te vinden op volgend adres http://stetimm.spaces.live.com/blog/cns!8E322BE383FB7017!225.entry getiteld ‘Hoogmoed voor de val’ …mijn allereerste ‘Joske’ als ik zo vrij mag zijn om mijn creatie zo te noemen noemen.
Met vriendelijke groet,
“de man uit Maleisie”
Steven
Geweldig idee van de Steven!
We kunnen nu met zijn allen “josken” (nieuw werkwoord), nog beter dan goechelen.
En effectief, met kerstmis kreeg ik twee potten douchegel KADO. Die met orchideeën op de verpakking heb ik al gebruikt. Levensgevaarlijk, je staat gewoon niet meer stabiel onder den douche, zeker niet op onze leeftijd, en op één been …. Zo ongeveer als een ooievaar met zes promille in zijn orgel, ik overweeg om ze op ebay te verlappen, of is er hier misschien iemand? (made in Malacca)
Voor iemand van de “Joskes” doe ik er den helft af. Voor mij waren ze toch voor niks.
Als ze over KADO’s beginnen gaan mijn oren wijd open, en wordt ik terug klaar wakker … (schreef ik dat niet al eens eerder?)
Groeten en tof 2008!
Ach Jos, shoppen zeg je ! Inderdaad man, we gaan tegenwoordig shoppen.
We doen trouwens heelwat andere dingen die mijn kale knikker bedenkelijke rimpeltjes geeft.
Ik zeg zomaar wat, maar waar naartoe bij een walking diner? Zou men hiermee een lopend buffet bedoelen, of durf ik hopen op het goede ouderwetse koud buffet van vroeger! En wat me voorgesteld bij een afterparty? Is dat zoiets dat na een feestje, een ander feestje in petto houd? Verdorie, ik zou het niet weten! Dat een surprise party niet van gisteren is dat weet ik al sinds de geboorte van Christus, maar dat er nu ook nog een champagnebrunch bij te pas komt is weeral eens raden in welke richting te kijken. Lachen en plezier maken zit er ook al niet meer in. Nu maken ze fun. Nog zoiets dat me eraan herinnert dat mijn beste jaren achter de rug liggen. Och, waar een mens zich al zorgen om maakt, we geraken er wel.
Maar toch, die date van gisteren deed me schrikken. Ik dacht gewoon dat het een afspraak was. Maar neen, afspraak is een afgedaan woord, het stelt niets voor. Een “date” dat is het, en daarmee basta! Even gaan rusten op jouw bankje in dat parkje, je weet wel, zal me deugd doen. Groetjes, en beste wensen voor alle jaren die nog mogen komen.
jij kunt niet alleen zinnen wondermooi verpakken, jos, maar jij knoopt er bovendien de sierlijkste strik om, ook!!!
wij worden hier regelmatig verwend met jouw heerlijke kadootjes!
dankjewel daarvoor!!
Geachte heer Jos Ghysen,
Vooreerst een vrede- en hoopvol jaar 2008 !
Graag maak ik U nog eens attent op mijn e-mail van 6/11/2007 – archief oktober 2007 – reactie 743.
Kan ik een antwoord bekomen of is er misschien een lezer(es) die mij kan helpen ?
Met vriendelijke groet,
Hugo Heyndrickx
hugo.heyndrickx@telenet.be
Beste,
ga naar http://www.addall.com
old and used books
vul de naam van de auteur in
en heel de boekerij met zeldzame exemplaren gaat open
met uw nieuwe informatie kan je dan op wikipedia aanvullen ….
leander