Ze vielen vanochtend tegelijk bij mij thuis in de brievenbus. Twee foldertjes van twee verschillende “rustoorden” die mij voorstelden om bij hen mijn ouwe dag te komen doorbrengen. Ik heb me meteen aan het lezen gezet en sedertdien heb ik geen rust meer. Het is nu al bijna nacht en ik geraak er niet uit. Ik had niet om die folders gevraagd maar bij de research zal ik tussen de mogelijke kandidaten gesukkeld zijn. In het eerste voorstel wordt mij een ruime woonkamer beloofd. Met ingebouwd keukentje voor het geval ik zelf wat in elkaar wil knutselen. Een badkamer met lavabo en douche. Een lekker groot bad waar je anderhalfuur heerlijk in kunt blijven liggen dromen, is er dus helaas al niet bij. Eigen meubeltjes mag ik eventueel naar binnen laten sjouwen maar dan wel binnen het kader van de plaatselijke mogelijkheden. Een tuintje is jammer genoeg ook al niet voorzien maar er is wel een gezellige cafetaria. Ook toegankelijk voor familie en bezoekers. Ik zie mijn vrienden daar al binnenkomen, dat wordt heisa van de eerste dag al. In kleine lettertjes staat er – helemaal onderaan – gedrukt : “Geen huisdieren”. Dat is brute pech. Waar moet ik dan met mijn tamme parkiet blijven ? Die aardt nergens anders meer. Die kent mij door en door. Die wordt agressief bij een ander.
Eén keer in de maand komt de kapper langs en die man zijn prijs is in de totaalsom inbegrepen. Wekelijkse animatie is ook voorzien maar er staat niet bij wat daar precies mee bedoeld wordt. Een angstige open vraag.
Het tweede foldertje leek me veel attractiever. Ik geloofde zelfs niet wat ik las. Maar het stond er écht. Duidelijk. In hoofdletters zelfs. En niet in van die vage design-letters, rose op lichtblauw, die je niet eens kan lezen. Neen, oerduidelijk en zwart op wit en zelfs helemaal bovenaan in een kadertje. “Knuffelen en verwennen komt bij ons op de eerste plaats !” En daaronder de opsomming van alles wat mij verder nog zoal in dat tehuis te beurt ging vallen. Een liefdevolle opvang. Voor elk een volledig gescheiden paviljoentje met een eigen buitentuintje. Dageijks kammen, wassen en knippen van de nagels. Reinigen van ogen en oren. Gezonde kwaliteitsvoeding. En meermaals per dag een uitvoerige knuffel door ons vakkundig personeel met een lekker tussendoortje erbij.
De keuze lijkt gemakkelijk. Maar dat is ze niet. Die folders zijn een toonbeeld van enorme discriminatie. De eerste folder was voor mij bestemd. De tweede voor mijn kat. Ik ben er niet goed van. Wat moet ik doen? De kat woont nu bij mij in, ik ga eens informeren of ik later eventueel bij haar kan binnen geraken. Op elke leeftijd wil een mens nog wel eens geknuffeld worden. Met een lekker tussendoortje. Een cafetaria vind ik wel ergens in de buurt.
JOS.
