Het was een romantische nacht in mei.Hij stond op wacht bij een of andere militaire opslagplaats in een bosje langs de autosnelweg. Antwerpen-Hasselt. En toen gebeurde het. Ineens begon er een nachtegaal te zingen en die vogel heeft nooit geweten wat daar allemaal uit is voortgevloeid. De soldaat ook niet. De vogel floot gewoon zijn lied en de soldaat stond gewoon op wacht. En laat die nu toevallig een bandopnemertje bij hebben.Misschien
wilde hij gewoon wat muziek beluisteren om de verveling te verdrijven. Hij luisterde echter naar de nachtegaal en toen die vogel blijkbaar van geen ophouden wist, drukte de soldaat het opnameknopje in.Twintig minuten aan één stuk floot de nachtegaal. De dag nadien stuurde de soldaat de cassette naar de radio met een vriendelijk briefje erbij. Of ik dat misschien kon gebruiken in Te Bed of niet te Bed of zo? Puur toevallig had André Rieu die week een opname van zijn Maastrichts Salonorkest binnengebracht. De Serenade van Tosselli. Voor de grap werd in de studio de nachtegaal met de serenade gemixt en zaterdagochtend zond ik ze uit. Gewoon voor de aardigheid. André was enthousiast. Net in die periode zou zijn allereerste CD worden opgenomen. Bij Steurbaut in Gent.CD’s waren toen het nieuwe wonder. De nachtegaal kreeg strook nr 1 toegewezen, het introductienummer van de CD. Ik zie me nog zitten bij Steurbaut. Op een klein trapje in de studio. Had de Onbekende Soldaat toen de rechten laten deponeren dan woonde die nu in een villa aan de Azurenkust. En had ik een optrekje gehad aan het meer van Zürich. De nachtegaal werd een rage. Het persen was niet bij te houden. De nachtegaal vloog naar Nederland en vandaar naar Tokio. Heel Japan werd er gek van. De vogel ging de hele wereld over. En de onbekende soldaat is onbekend gebleven. Ooit heb ik zijn naam en zijn adres op een kaartje gehad maar wie weet waar dat gebleven is. Het “Johann Strauss-Orkest van André Rieu” is een gigantisch bedrijf van wereldformaat geworden. Ze zijn nu bezig het hele Weense Paleis Schönbrunn met plein en al in gigantische decors na te bouwen. Die decors, het hele orkest, het volledige koor met solisten van all over the world, de catering, de onvoorstelbare technische uitrusting, voor de gelegenheid ook nog een groep Oostenrijkse ijsschaatsers en om het volledig te maken ook nog een dozijn Weense rijpaarden. Begin er maar aan. Dat complete bedrijf gaat straks de lucht in, de hele aardbol over. Op 14 december de première in Toronto.Een tournee gespreid over de vijf continenten. Met de finale in Australië.
Ik denk terug aan het laatste “Bed” in Bellewaerde waar André met zijn Maastrichts orkest mee afscheid kwam nemen. De Onbekende Soldaat is onbekend gebleven. Heeft dus ook nooit last gehad van de mistral. En stel u voor dat ik nu met dit weer in Zürich aan de rand van het water in een poepsjieke châlet zou zitten. Ik mag er niet aan denken. Heb ik eventjes geluk gehad.
JOS.
