Ik wist niet wat ik zag. Pastoor Munte was ineens naast mij komen zitten. In brons nog wel. Je kan natuurlijk ook zeggen dat het Benzamien was. Of Bompa. Of gewoon Luc Philips, want tussen al zijn toneel- en filmrollen door is hij dat ook nog geweest. Gewoon Luc Philips. Ik heb hem maar één keer in mijn leven ontmoet. In een of ander tv-programma moesten we in de studio, naast elkaar op een bank zittend, samen een tekst improviseren. Ik was toen heel trots dat ik dat samen met hem mocht doen. Een kleine man maar een heel grote meneer.
Een tijdje geleden kreeg ik van de stad waar ik woon, in een binnenparkje – het mooiste parkje dat je in Hasselt kunt vinden- een eigen bank cadeau. In dat zelfde parkje staat ook de bank van de stadsbeiaardier. Zestig jaar lang is die man tot helemaal boven in de kerktoren moeten klimmen om bij zijn instrument te geraken. Eenmaal boven vrolijkte hij dan met zijn blij gehamer de hele stad op. Na zestig jaar mocht hij uitblazen. Op zijn eigen bank. Soms wandel ik door het parkje en dan kijk ik even of er iemand bij hem zit of bij mij. Vaak een man die in een boek zit te lezen. Of twee verliefden die niet eens zien dat er iemand voorbijkomt.Wanneer de beiaard speelt, is het precies of die dat voor jou alleen doet. Het is er oerrustig en wanneer de klanken uit de toren stilvallen, wordt het er plots doodstil. Een parkje in het hart van de stad en toch hoor je er geen enkel bijgeluid. Alleen de beiaard of de stilte. Die twee begrijpen elkaar toevallig goed. Als je een beetje geluk hebt, speelt de beiaardier ook erg profane liederen. Ik ben zo eenzaam zonder jou. En Gigi l’Amoroso. Eerst schrok ik daarvan maar het blijkt dat de kathedraal weliswaar aan de Roomskatholieke Kerk toebehoort maar de kerktoren zelf is van “de Stad”. En nu zit daar ineens ook Luc Philps mee te luisteren. Een beetje in elkaar gehurkt, vereeuwigd in brons. Met één vinger wijst hij naar mijn bank. Alsof hij wil zeggen “Ga effe zitten, dan kunnen we onder ons twee wat klappen”. Ik heb het al eens uitgeprobeerd en het lukt. Hij praat bijna altijd als Pastoor Munte maar ik vrees dat dit aan mijn leeftijd moet liggen.
JOS.
