Ik liep de Standaard Boekhandel binnen. Bij het eerste tafeltje hing een affiche waar je niet naast kon kijken. Het pas verschenen boek van Ilse Nackaerts “Spannende Seks” was van 19.95 teruggebracht tot 15.95 euro. Als je 81 bent ,komt zo een bericht vrij laat. Ik kocht dus een veel rustiger boek en liep naar de kassa om af te rekenen. De winkeljuf schatte ik hooguit vierentwintig.
“Ik zie”dat de spannende seks vier euro afgeslagen is,” zei ik.
Met een zucht antwoordde ze: “Ach meneer, niets is nog wat het geweest is.”
JOS.
Gratis sex ???
Spannende sex in Solden,wel-wel-wel.
Sex is sex,niet meer en niet minder.
Help-help…Wat is spannende sex?????
Mijn groeten. Roger.
jos, je was een leuke opname-gast. geweldige anekdotes ook trouwens ! be prepared.. greets
http://www.alec-eiffel.skynetblogs.be. lees me (ook eens)
Hey Alec,
Je adres is verkeerd. Er zit nog een ‘.’ achter je url.
dank je kristof, tweede poging:
http://alec-eiffel.skynetblogs.be
ik dacht gisteren,er klopt iets niet,maar wat?nu heb ik het”spannende seks” en afgeslagen,’t is maar wat je spannend noemt,of ieder zijn meug,of ieder dierke zijn plezierke
Beste Jos,
Je stukjes lezen is een echt avontuur.
Ik ben twee weekjes niet op je site geweest en jij hebt ondertussen blijkbaar op de Polen gezeten,
van icy naar hot…
‘Doe maar gewoon’, was wellicht een betere titel geweest. De overtreffende trappen zijn onderhand wel over hun hoogtepunt heen, krijgen ze aan de straatstenen niet meer verkocht!
beste groetjes,
Vicky
op verzoek van jos zelf:
‘mourning glory’ van alec eiffel:
Dat was mijn 14-18 zeg ik altijd… Ik was toen 18 en ik ben toen moeten gaan lopen voor de Pruisen. Ah ja, want als ge 18 waart moest ge gaan werken in Duitsland, dat was toen zo. En werken dat zag ik toen toch niet echt zitten, allé toch niet in Duitsland.
In een lijkwagen ben ik terug gekomen naar hier. In een lijkwagen met een kar en paard, doorheen nog bezet gebied. Ah ja, want waar ik was ondergedoken was het nog niet bevrijd! Die geallieerden hebben Hasselt bevrijd en zijn dan gestopt. Ze moesten blijkbaar rusten. En toen is dat dus gearrangeerd dat ik met een lijkwagen moest terugkomen. Wàt een avontuur. Jong , jong dàt waren nog eens tijden!. Jos Ghysen schommelt zachtjes heen weer. Het park wordt nu snel donkergrijs, de schommel knerpt en knarst
We zaten daar dus achterin écht op de doodskisten hé. Er was afgesproken met de koetsier dat als er iets misliep, dat die dan met z’n hoed tegen het tussenraam zou tikken. Dan moesten we dus IN die kisten gaan liggen. Jong jong, jong, ge maakt wat mee. Toen toch, nu niet meer zo, nu is alles anders hé, toen was het oorlog. Ge weet wel…
Ja en we waren dus met twee daar achterin die lijkoets, ik en een jong meisje… en dat is nog het strafste van het verhaal, ik ben pas heel onlangs te weten gekomen wie dat meisje was.
Dat kwam zo: ik hoorde iemand dat verhaal vertellen, en ik dacht, hé dat is mijn verhaal wat die kerel daar vertelt over z’n moeder. En weet ge wie dat was? Dat was dus Armand Schruers die dat vertelde! Dé Armand Schruers ja. Die van die boer van Vreulingen.
Ik heb dus met Armand Schruers z’n ma in de lijkwagen gezeten in ‘45… Zonder het te weten. Echt waar!, jong, jong, straf hé, wat een toeval. Soms denkt ne mens, het kan niet straffer, maar dan gebeurt er toch weer iets waarvan ge denkt: de realiteit kan de fictie toch serieus overtreffen. Ja, dat waren nog ns tijden…
Zijn moeë hoofd knikt zacht op het ritme van de wind. De schommel kreunt.
Jos Ghysen wacht, hij monkellacht.
meer op:
http://alec-eiffel.skynetblogs.be
jos,
alec weet alles
14 -18
1945
schoorvoetend
een weg banen
naar achttien
loopgravenweg
wegloopgraven
ik zoek ze
MIJN kindzijn
in MIJN hoofd
ogenblikken stamelen terug
weemoed van ‘toen’ en ‘vroeger’
spiegel van de waanzin van ‘nu’ en ‘later’
De papieren volwassenheid
ZUCHT
Kwetsbaar
Verscheurbaar
Vertrappelbaar
Onhoorbaar
verzet
Terwijl
de geketende vrijheid
lonkt, ronkt, bonkt,
braakt van kinderrijmpjes
in wolvenvel
in mensenvel
‘Ar-beit Macht frei’
‘Ar-beit Macht frei’
‘Ar-beit Macht frei’
de vertaling zeurt mijn hoofd in:
gedwongen tot het laagste wroeten,
het schoffelen onder zweepbevel
ik huiver de stilte rondom mij
Mijn vlucht zal zoet zijn
Van dode levende
tot levende dode
18 Jaar
zittend op een doodskist
terwijl
de stilte angst schreeuwt
en ogenblikken
de enige toegelaten woorden
zijn
Zij zwijgt
Ik zwijg
Wij weten
vijftig jaar later
wie we waren
toen
nu
altijd
vrijwillig gevangen
in elkaars herinnering
Amai, die reacties van Alec en daarna van Myriam…straffe kost. (die ver staat van het ludieke artikeltje van Jos)
Er gaat een wereld open van hun herinneringen en hun gevoelens die de lezer bij de nek pakken.
We varen in héél rustig water tegenwoordig als je het stormachtige gebeuren van toen aanschouwt. Ik word er zowaar stil van.
Wel…..de zon schijnt en het is Hasselt Kermis, ik denk dat ik dit even ga laten bezinken bij een appelbeignetje.
groeten aan U allen van
Jan
Wakker geschoten,wat is nu het volgende onderwerp van onze Jos.Ik ben in blijde verwachting.
Mis toch de vaste antwoorden,van de vaste blogvrienden,van den Jos.
Mijn groeten. Roger.
Al een echo gehad, Roger? Ben ook nieuwsgierig naar de aard van het beestje.
Nog aan het broeden Jos?
Beste groeten, Vicky