Ik had Victor kunnen heten. Fik. Ik mag er niet aan denken. Mijn peter heette zo en daar kon je destijds niet onderuit. Je hoorde de naam van je peter te dragen. Gelukkig zag mijn vader dat niet zitten en Victor werd afgevoerd. Daar konden jarenlange familievetes uit voortvloeien maar mijn vader en Victor hadden in 14-18 samen aan de IJzer in de loopgraven gelegen en die kameraadschap kreeg je niet kapot. Bleef dus de meter over en zij kreeg de honneurs. Het werd Jos van Jozefien. Van de week las ik in de krant het favoriete namenlijstje van vandaag. Ik kom er zelfs niet meer op voor. Jozef, de “nederige stille timmerman” is niet meer hot. Noah staat nu op nummer één. 714 Noah’s in één jaar. En ik ken er geen enkele van. Noah. Dat moet verre familie zijn van de fanatiekeling die ooit met zijn ark vol beesten de zee overstak. 405 Mohammeds zijn er bijgekomen. . Daar ken ik er wel een pak van. Al bij al ben ik met mijn ouderwetse naam aan een enorm gevaar ontsnapt. Bij de populairen van het jaar 2006 horen ook de sukkelaars die men Cherubin is gaan noemen. Ik zou niet meer buiten durven komen. “Kijk, daar loopt de Cherubin weer!” En Rolex. Dan weet je helemaal hoe laat het is. Rembrandt is er ook bij. En Rune-Merlijn. En Caesar. En – hoor je het in de klas al afroepen – “Dusoliel-Elmuwo, kom eens aan het bord!” Dan nog liever Victor. Bij de vrouwelijke voornamen van 2006 ben ik helemaal het spoor kwijt. Emma staat op nummer één. Daar kan ik inkomen maar ik mag er niet aan denken dat mijn vrouw Splendeur zou heten. Of Leilo-Lisa. Je durft haar niet aanspreken. En Vitaline. Het zal later wel een gezond mens worden maar ik zou haar toch niet in huis willen hebben. En ’s avonds slapen gaan met Ruth-Ziva tart mijn stoutste verbeelding. Ik weet gewoon niet wat ik mij daarbij moet voorstellen. Maria-Magdalena, het zal je overkomen. Er is er zelfs een bij van wie ik de naam nooit zou uitgesproken krijgen. Chukwumoneylum. ’s Morgens aan de ontbijttafel: “Chukwumoneylum, schuif de boter eens door.” Ik denk dat ik levenslang droog brood at. Laat ze maar doen, ik blijf diep gelukkig met doodgewoon
JOS.

Ja…wat is een naam???
Een naam is simpel-een naam-maar je moet er wel een leven meedoor,al heb je ze zelf niet gekozen.
Maar ja,wat doe je met de menselijke kuddegeest en de ingestamte verbruikers maatschappij.
Spijtig genoeg,ook ik ben een kuddezondaar.
We zouden eigenlijk moeten gelukkiger zijn met de gewone eenvoudige dingen.
Ja, wat is een naaaaa–aaaaaam?
Mijn groeten. Roger.
ach jos,ik heb ook geluk gehad,zelfs twee keer,één,ik werd niet naar mijn meter vernoemd,stel je voor,valerie,nu in deze tijd valt dat best mee,maar in de jaren zestig echt niet,ik schaamde me al zo erg,als ik op school mijn drie doopnamen moest zeggen,en dat iedereen in de klas met dezelfde miserie zat,hielp echt niks,ik beken,ik lachte vrolijk mee met iedere victorine,of wat nog erger was alfonsine,als je peter toevallig fons heette zat je toch maar met zo’n derde naam,mijn tweede geluk was,dat ik geen mollige baby was,ik was meer een klein gestroopt konijn,en geef toe,zo’n grote naam voor iets dat maar amper een poppemieke was,de dokter vond dat ook niet kunnen,en dus werd het aanvankelijk annemieke,helaas,volgens de burgelijke stand mocht dat niet,en dus werd het anne-marie,ja lach maar,ik zie me daar nog zitten in het eerste leerjaar,iedereen moest 10 keer zijn namm schrijven,naast mij zat els,ik haat dat mens nog,zij was klaar voor ik de derde keer aan anne-marie begon,zij had geen drie regels vol,ikke bijna een half blad,met veel meer inktvlekken dan zij,ikke dus nooit tien op tien,maar iedere keer een opmerking van slordig over foei,rond mijn veertien jaar heb ik zelf mijn namm veranderd in annemie,geef toe een stuk korter,en nog later heeft mijn partner mijn naam verkort tot mieke,je ziet eind goed al goed,maar mijn moeder blijft koppig anne-marie zeggen
Beste Jos,
Tja, Chukwumoneylum, Dusoliel-Elmuwo…
probeer zo maar eens aan je weg te timmeren,
die kunnen het vergeten van ooit nog uit het
niets te voorschijn te komen.
groetjes,
Victoria
Nee, toch niet de oorsprong…
zoek die maar eerder in de muziek!
Vicky
Al heb ik ook wel een verre nonkel Viktor,
zeg maar een 2de-graads nonkel Fik.
een kuddezondaar… oesj, oppassen geblazen Roger.
Wolf! met die voornaam gaan er naar’t schijnt ook een
aantal door het leven.
Mieke,vicky.
Bravo,mooie en goede reaktie op het stukje van Den Jos.
Vicky.—Roger een kuddezondaar????
Oesj,oppassen geblazen.
Moet ik nu opletten of echt bang worden,oei…oei….oei..aie.
Mijn groeten. Roger.
sprookjes…
Bang zijn niet als je de Wolf mag geloven, maar persoonlijk zou ik toch opletten voor de misleidende reclame!
groetjes vanuit de kudde,
Vicky
Hallo.
Verdorie…Nog steeds kan ik na weken proberen,de naam ‘Chuk-wu-mo-ney-lum’,
dus’Chukwumoneylum,niet uitspreken.
Zal het maar houden,op mijn doodgewone-mooie voornaam – Roger -
Mijn groeten. Roger.