Bij minister Anciaux kun je best inbreken tussen 20 en 31 juli. Er is dan niemand thuis of hij moet een kabinetsattaché met een waakhond in het salon hebben achtergelaten. Ik weet het uit welingelichte bron. De plaats waar hij zit weet ik ook. In de Provence. En daarna gaat hij met ons Damienne nog koken voor de Chiro in de Ardennen. Voor een inbreker die in juli niet vrij mocht zijn, liggen er echter nog kansen genoeg open. Het stond vanochtend in mijn krant. Geen politicus of we weten exact waar hij zit. En van wanneer tot wanneer ze daar zijn. Bruno Tobback gaat in augustus in Oostenrijk de bergen in de buurt van Immst beklimmen. Guy Verhofstadt gaat (wat dacht u? ) fietsen in Toscane. Marino Keulen wil naar Kroatië maar in tegenstelling met zijn collega’s zegt hij niet wat hij daar gaat doen. Kris Peeters wil in de zon gaan liggen op Kreta. Laurette Onkelinx heeft een huisje gehuurd in Montpellier en Fientje Moerman vliegt naar Amerika.
Dat had ik die keer ook gedaan. En dat heb ik geweten ook. Om drie uur ’s nachts in New York uit je slaap gebeld worden. “Papa, ze hebben het hele huis leeggehaald.” Twee dagen later stonden mijn vrouw en ik terug thuis en we keken ernaar. Naar wat er allemaal gestaan, gehangen en gelegen had. En nog drie weken later zat ik tegenover de man die het allemaal was komen weghalen. Vraag me niet het hele verhaal maar het was wel het meest hallucinante gesprek van mijn leven. Hij had zijn informatie ook uit de krant gehaald. Waar gaan van de zomer de Vlaamse BV’s naartoe?
En ik had al gezien wat jullie in huis hadden, zei hij. Hij haalde een dikke bruine map te voorschijn. Ik wist niet wat ik zag. Oude interviews uit Story en uit Dag Allemaal en uit Libelle, netjes tussen doorzichtige plastieken bladen gerangschikt. Met kleurenfoto’s van de naïeve BV’s te midden van hun interieur. Ik wist precies wanneer jij in Amerika zat, zei hij, en toen vond ik in je garage ook nog de auto van je vrouw en toen had ik dubbele prijs. Ik hoefde maar in te laden. En mijn camionette stond hier vlakbij.
Hij heeft wat maanden in de nor gezeten, de kille wintermaanden .En toen het lente werd, stuurde hij mij, om bij de gevangenisdirectie zijn goede wil te laten zien, een symbolische cheque. Zijn maandloon van één maand gevangeniswerk. En dat lukte, hij mocht weer vrij, de mooie zomer tegemoet. Een mens wil na een tijd wel eens frisse lucht inademen.
Ik weet niet of hij momenteel over een computer beschikt – zo zwaar is dat toch niet – en ik weet ook niet of hij dit stuk op internet dan toevallig leest. Ik wil hem van dienst zijn. Let op wat je doet, man. Vincent Van Quickenborne gaat NIET met vakantie dit jaar. Kijk dus uit.
JOS .
Naieve B.V.’s–machthebbers–rijken–super rijken–enz. enz. enz….
Wat zijn jullie bange wezels,maar ja,veel,zeer veel hebben jullie te verliezen.
Wij gewone stervelingen zijn al tevreden, met wat gezondheid en geluk.
Heren inbrekers,bij mij moet u niet zijn, er is bij ons niks te rapen.
Nog een fantasietje???
Laat er een echte ROBIN HOOD opstaan,die alles van de super rijken terug eist,die ze rechtstreeks of onrechtstreeks hebben toegeeigend.
Deze rijkdommen terug geven aan de maatschappij, zodat de grote onrechtvaardige armoede in deze wereld beter kan bestreden worden.
Mijn groeten..Roger.
ach roger,je hoeft niet rijk te zijn om ongewenste bezoekers over de vloer te krijgen,geloof me,we hebben het zelf van heel dicht bij meegemaakt,jonge mensen,kleine kindjes in huis,veel gestolen?ach wat is veel,een superbeveiligde laptop van de hogeschool,niet erg denk je,alle bestanden zijn mee weg,diefstal gebeurde in de vakantie,dus niks was beveiligd,weken werk weg,moet je inhalen in je eigen weekends,spaarpotjes van de kindjes weg,neen geen grote sommen,het ringetje bijna echt goud had oma gezegd, stel je het verdriet voor van de kinderen,handtas weg,cash geld weg,nieuwe identiteitskaart,bankkaarten,nieuwe sloten op de deur,niet echt goedkoop en best op te lossen,maar geloof me het ergst is de angst,iedere auto die ’s nachts rondrijdt,en je zit recht in je bed,de dieven waren binnengekomen langs een klapraampje van 30 cm,dan de achterdeur opengezet,sleutel mee natuurlijk,wij zongen vroeger op bivak een liedje de rovers in hunvak bekwaam,ze kropen door het wc raam,nooit vermoed dat ze het echt zo doen,verzekering lost een beetje op,maar hetvieze gevoel dat ze in je privéspullen hebben gezeten,dat gaat noit meer weg,
Ach Mieke,ik wilde niet beweren dat inbreken bij gewone mensen,niet erg is.Het is zelfs nog veel erger dan bij de heel rijke mensen.
Maar bij de rijken komt het uitgebreid in de media en zij zijn de grote sukkelaars,alhoewel zij de klap gemakkelijk financieel te boven komen.
Dit zijn maar losse gedachten van mij,zonder zwartgallig te zijn.
dus,we blijven hopen op vrede en geluk.
Mijn groeten…Roger
@Jos..Het stukje’crimineel,is subliem en dus is deze reaktie niet negatief bedoeld.Mijn groeten…Roger.
Mijn dak was na de storm van 16 januari aan vernieuwing toe. Was de boom drie graden meer naar links gevallen dan had de verzekering alles betaald. Maar niet getreurd, we overleefden de groene tsunami. Eindelijk heb ik nu iemand te pakken die met een aantal ingeschreven oostblokkers, tijdens het bouwverlof, het dak te lijf gaat. Er moet tegelijkertijd een nieuw kantelraam in.
Met enkele welgemikte slagen vliegen mijn platen gipskarton, die ik heel zorgzaam in mijne vrije tijd onder pannen aanbracht, aan diggelen. Met een witbestoven kop, de moker in de aanslag, en met een brede grijns vraagt de meewerkende aannemer (?!): “Waar zit uwe schat, dan moet ik niet verder zoeken, ZEG het ….” Bam, bam, bam …
Ik zwijg als vermoord.
“Op de heide steêt in hûske, me’n blommentuin d’r voor …”
Leander