Bij minister Anciaux kun je best inbreken tussen 20 en 31 juli. Er is dan niemand thuis of hij moet een kabinetsattaché met een waakhond in het salon hebben achtergelaten. Ik weet het uit welingelichte bron. De plaats waar hij zit weet ik ook. In de Provence. En daarna gaat hij met ons Damienne nog koken voor de Chiro in de Ardennen. Voor een inbreker die in juli niet vrij mocht zijn, liggen er echter nog kansen genoeg open. Het stond vanochtend in mijn krant. Geen politicus of we weten exact waar hij zit. En van wanneer tot wanneer ze daar zijn. Bruno Tobback gaat in augustus in Oostenrijk de bergen in de buurt van Immst beklimmen. Guy Verhofstadt gaat (wat dacht u? ) fietsen in Toscane. Marino Keulen wil naar Kroatië maar in tegenstelling met zijn collega’s zegt hij niet wat hij daar gaat doen. Kris Peeters wil in de zon gaan liggen op Kreta. Laurette Onkelinx heeft een huisje gehuurd in Montpellier en Fientje Moerman vliegt naar Amerika.
Dat had ik die keer ook gedaan. En dat heb ik geweten ook. Om drie uur ’s nachts in New York uit je slaap gebeld worden. “Papa, ze hebben het hele huis leeggehaald.” Twee dagen later stonden mijn vrouw en ik terug thuis en we keken ernaar. Naar wat er allemaal gestaan, gehangen en gelegen had. En nog drie weken later zat ik tegenover de man die het allemaal was komen weghalen. Vraag me niet het hele verhaal maar het was wel het meest hallucinante gesprek van mijn leven. Hij had zijn informatie ook uit de krant gehaald. Waar gaan van de zomer de Vlaamse BV’s naartoe?
En ik had al gezien wat jullie in huis hadden, zei hij. Hij haalde een dikke bruine map te voorschijn. Ik wist niet wat ik zag. Oude interviews uit Story en uit Dag Allemaal en uit Libelle, netjes tussen doorzichtige plastieken bladen gerangschikt. Met kleurenfoto’s van de naïeve BV’s te midden van hun interieur. Ik wist precies wanneer jij in Amerika zat, zei hij, en toen vond ik in je garage ook nog de auto van je vrouw en toen had ik dubbele prijs. Ik hoefde maar in te laden. En mijn camionette stond hier vlakbij.
Hij heeft wat maanden in de nor gezeten, de kille wintermaanden .En toen het lente werd, stuurde hij mij, om bij de gevangenisdirectie zijn goede wil te laten zien, een symbolische cheque. Zijn maandloon van één maand gevangeniswerk. En dat lukte, hij mocht weer vrij, de mooie zomer tegemoet. Een mens wil na een tijd wel eens frisse lucht inademen.
Ik weet niet of hij momenteel over een computer beschikt – zo zwaar is dat toch niet – en ik weet ook niet of hij dit stuk op internet dan toevallig leest. Ik wil hem van dienst zijn. Let op wat je doet, man. Vincent Van Quickenborne gaat NIET met vakantie dit jaar. Kijk dus uit.
JOS .
