LA PETITE HISTOIRE 2. Jos Ghysen

Ze is al een kwarteeuw dood. In Stockholm gestorven waar ze ook geboren werd. Eigenlijk heette ze Hedeberg. Leander was de naam van haar eerste man. De eerste van drie. Ik had een grenzeloze bewondering voor haar. Ze waren in die periode met drie om mee te dwepen. Greta Garbo, Marlene Dietrich en Zarah Leander. Vrouwen die niet meer gemaakt worden. Ik vond de derde de geweldigste. Om haar stem. Daar ging je als man voor achteruit. En de vragen die ze stelde ! Kann die Liebe Sünde sein ? Waardoor voor ons, pubers , in de oorlogsjaren de eerste twijfels groeiden. Dat ik twee van die drie vrouwen ooit van vlakbij zou zien, kwam toen niet in mijn hoofd op. Marlene Dietrich toen ze al heel oud was, te oud voor de Bühne. En Zarah Leander die ik ging interviewen. Der Wind hat mir ein Lied erzählt. Er bestond maar één vrouw op de wereld die dat zo kon zingen. Met een geweldige kracht. Het is wel het kortste interview geworden dat ik ooit met iemand heb gehad. Een afspraak vooraf was niet mogelijk geweest maar ik bleef , de microfoon in de hand , heen en weer wandelen bij de loge tot ze naar buiten zou komen .De deur van haar loge ging open, ze schreed naar buiten, zag de microfoon en met dezelfde stem als die van Der Wind hat mir ein Lied erzählt, riep ze met donderende kracht : ”Nein !!! ” Ik zette voorzichtig anderhalve stap in haar richting, zij kordaat twee naar mij en ze riep, nog een octaaf hoger: “Nein ! !!“ Ik haalde mijn beste Duits boven en riskeerde nog tien centimeter voorwaarts. Waardoor de prachtigste stem die ik bij een vrouw ooit gehoord had dit keer door de logegang galmde: “Nein !!!” Drie woorden heeft Zarah Leander tegen mij gesproken . Een diepgaand gesprek kun je het niet noemen aber der Wind had mir jedenfalls ein Lied erzählt. En dat kunnen er weinigen zeggen.

JOS.

Filmpje: