Ik zou ook kunnen schrijven “De kleine geschiedenis” maar dat is niet hetzelfde. “Achtergrondverhalen” is ook niet goed. “Anekdoten uit de tijd van toén” ? Klinkt zo ouderwets. De Fransen zitten er het dichtst bij. La petite histoire.
Ik heb het geluk gehad om bijna levenslang met de media te hebben mogen stoeien . In 1944 werd ons land bevrijd. Ik was een mager uitgegroeide oorlogspuber van 18 . Er verschenen opnieuw vrije kranten – zij het op twee pagina’s – en men zocht driftig naar journalisten. Ik vond me geroepen, de hoofdredacteur was blij dat er iemand zich meldde want nu waren ze al met drie op de redactie. En ik schreef meteen mijn eerste stuk. Jaren later zijn ze dat columns gaan noemen, dat klinkt chiquer. De krant, het weekblad, de radio, de televisie , het is er allemaal gewoon uit voortgerold. En nu wil ik hier af en toe wel eens een herinnering kwijt. Une petite histoire. Totaal onbelangrijke dingen maar die toch een beeld geven van de tijd tussen toen en nu. Ik zal de “petites histoires “ nummeren. Van 1 tot ik weet nog niet hoeveel. Ouwe heren moeten daar voorzichtig mee zijn, ze (we) weten in doorsnee niet van ophouden. Maar kom, zo tussen de andere verhalen door, zo af en toe. Het eerste zal wellicht over Pierino Gamba gaan. Waarom ? Omdat ik daarstraks puur toevallig aan hem dacht. Wie Gamba was? Een wonderkind dat symfonieorkesten dirigeerde toen het acht jaar was. Toen ik hem ontmoette was hij vooraan twintig. In Studio 4 van het N.I.R. op het Flageyplein in Elsene . Ik vergeet het nooit. Een heel mooi verhaal in de marge van de klassieke muziek. Wel even geduld hebben want ik moet het nog uitschrijven. Het is toch heerlijk dat je je dat op internet kunt permitteren! Gewoon tegen je lezers zeggen: “Straks of morgen schrijf ik het wel es.” Geen deadline meer. Dat is zeer grote luxe !
JOS .
doen jos,doen,wij zijn (soms)heel geduldige mensen,en voor ons wordt het puur genieten,maar laat ons niet telang wachten
Ja hoor, eerst ons waterachtig maken en dàn zeggen dat we geduld moeten oefenen…sine die!
Maar goed, hiérvoor kunnen we dat màkkelijk opbrengen.
Schitterend vooruitzicht, van je onnoemelijk vele belevenissen te mogen mee nagenieten..het belooft, zo te zien! Dank op voorhand!
Ik weet niet Jos, of het bij een kleine geschiedenis zal blijven, want tegen dat je hele geschiedenis eens op de wereld neerkijkt – histoire universelle zeker – gaan we je 100ste vieren. Verjaardag bedoel ik. Histoires… Meer… ???
Bij jouw krant uit de buurt zit ik ook een beetje in de geschiedenis te rommelen… tot de vogeltjes mij ’s morgens naar bed fluiten. Foei! Vogeltjes, niet voortvertellen. Eerste fluit: 4.26 uur! Ochtend volgt in de vlucht.
In de plaats van “Dag Jos” wordt het “Dag Licht”. Moest het “licht” net intypen om dit naar jou te kunnen versturen. Op dit uur. Foei? Heerlijk!
Onze klokken lopen mis Jos. Ik wist niet dat de jouwe achter liep ? Zie je tegenwoordig alleen maar ’s nachts.