We waren met vier. Vier mannen. Een voortreffelijk restaurant. En het was het seizoen. Het seizoen van de asperges. En we hadden er alle vier trek in , ook dat nog. Asperges op Vlaamse wijze. Maar ze stonden niet op de kaart. Toch toch, zei de ober, kijk maar, hier, bij de voorgerechten. Maar we hadden alle vier echt wel honger. Hoeveel stelen asperges zitten er in dat voorgerecht ? Vier, zei de ober. Als echte middaghap leek het ons wat weinig. Kun je daar niet een hoofdgerecht van maken? O ja natuurlijk, zei de ober, dat is geen enkel probleem. En dus dronken we in afwachting een glas witte wijn.
De ober kwam. Met het hoofdgerecht. Met een sierlijke professionele zwaai zette hij de borden voor ons neer. We bekeken het bord en toen elkaar. Laat het u smaken, zei de ober. Dit keer waren het vijf stelen asperges. De upgrading van voorgerecht naar hoofdgerecht scheelde hem één povere steel. Het werd toch best een leuke middag. Aardig wat afgelachen. Tot de rekening kwam. Ja, zei de ober, als voorgerecht kosten die asperges op Vlaamse wijze 14,5 euro maar als hoofdgerecht 22,5 euro. We hebben hem nog gezegd dat je aan die éne laatste steel inderdaad ook proefde dat hij 8 euro kostte, maar daar ging hij niet op in. Hij vertrok geen spier. Onze ‘goei goesting’ was over. Misschien betrof het een geheel nieuwe Vlaamse wijze die wij nog niet kenden.
JOS.
Kostelijke kost!
Hallo Jos,
Ik lach mij altijd een kriek met je cursiefjes, doe zo nog vele jaren voort!!!!
Groetjes,
Marie-Louise
af en toe heb je inderdaad het gevoel dat je opgelicht wordt,ik ga alleen nog asperges eten in axel,juist over de nederlandse grens,op het dorpsplein,het restaurant heet onder de linde,je begint met een schitterende aspergesoep,dan asperges met gewone -of gerookte hesp,als nagerecht gebak met als versiering ,juist asperges in boterroom,en het is er niet eens zo duur,ik geloof dat je er niks anders kan eten,maar geloof me,het zijn enorme porties,en ongelooflijk lekker,je moet het eens proberen,ik geef toe vanuit hasselt is het een heel eind rijden,maar geloof me het is de moeite;in de winter eet je er polderwild zeggen ze,maar ik beken,dat ben ik er nog niet gaan eten
Beste Jos, dit verhaal heb ik met veel genoegen aan enkele lokale kennissen doorgemaild, we hebben allemaal onze ‘goei goesting’ al wel eens te duur betaald maar deze hasseltse is ‘kostelijk’!
Dag Opa Jos, dag Roeltje,
Zo ontroerend mooi die brief van u aan hem. Een brief uit naam van alle opa’s aan al die kleine mannetjes, aan al die kleine meisjes, die voor altijd in ons hart verder leven.
Bedankt opa Jos, ons kleine mannetje zal hem ook lezen.
Zoen
Els
hallo Jos
Heel subtiel geschreven dat je “goei goesting” over ging, maar als Hasselaar was de hint duidelijk! Nog veel schrijfplezier, zo hebben wij alvast veel leesplezier.