Het staat nergens vermeld, het is niet meer achterhaalbaar maar de vraag heeft mij altijd beziggehouden. Wie zou in de wereldgeschiedenis voor de allereerste keer een vergadering bedacht hebben ? Er moet toch iémand mee begonnen zijn. De allereerste vergadering op aarde. En sedertdien zijn we er allemaal het slachtoffer van geworden. Wij vergaderen. Over gelijk wat. Voor gelijk wat. Met gelijk wie. Wij vergaderen. Wij vergaderen ons gek. En hoeveel hebben we er wel ? De ledenvergadering. De bestuursvergadering. De commissievergadering. De vergadering van de Raad van Beheer. De voorbereidende vergadering. De kennismakingsvergadering. De afdelingsvergadering. De plenaire vergadering. Een ongeschreven wet wil dat er bij een vergadering altijd één man of één vrouw helemaal vooraan aan een tafeltje gaat zitten. Zo mogelijk dient dat tafeltje met een groen kleedje bedekt te zijn. Biljarttafelgroen. Soms zitten ze ook met drie aan het tafeltje . Wie dan in het midden zit, leidt de vergadering. Al de anderen lijden onder de vergadering. Hun hele leven lang . En daarom was van de week mijn verbijstering zo groot. Ik weet dat u mij niet gaat geloven maar ik zweer het op het hoofd van wie je maar wil uitkiezen. Ik heb een man ontmoet , een ambtenaar, al negen jaar met pensioen , die er jaren onder geleden heeft dat hij nooit meer “ naar een vergadering moest” . Sedert een jaar of drie schrijft hij nu enkele keren in de maand een brief naar zichzelf. Een brief die hij op de post doet. Met een Priorzegel. Een officieel schrijven waarin hij uitgenodigd wordt op “de vergadering”. En daar gaat hij dan naar toe. In een café. Stipt op tijd. En dan drink ik daar drie Westmalles na elkaar, zei hij, en dan denk ik uitvoerig aan hoe het vroeger allemaal was. Een mooie tijd.
Ik moet er wel bij vertellen: hij zat de laatste twintig jaar altijd vooraan, aan het tafeltje . Alleen. Wanneer ze met drie waren, zat hij in het midden .
Jos.
ach jos,ik denk dat de oude belgen de eerste vergadering hebben uitgevonden,die mannen gingen op jacht,de vrouwen bewerkten het land en brouwden bier,jos ik vang niet,ik ken dus niets van vissen,maar in mijn omgeving wonen een paar echte vissers,of vangers aan jou de keuze,na het vissen hangen die mannen aan de toog,en hoe meer pinten die mannen drinken,hoe groter die vissen worden,nu ik denk dat alle mannen door de eeuwen heen niet zo erg veranderd zijn,akkoord,er waren nog geen cafe’s,maar wel bier,dus moesten die mannen na de jacht uren buiten staan bier drinken,en de beren en wolven en wat nog al allemaal werden met de liters bier ook enorm in omvang,geef toe,gezellig is dat niet,moeder de vrouw werd dat ook beu,en om geen ambras te hebben noemden die mannen vanaf toen dat palaveren”vergaderen”en geef toe,het palaveren is gebleven,hoe meer papieren je bij hebt,hoe belangrijker je jezelf vindt,de als de postbodeniet elke dag post in je brievenbus steekt,dan is er wel degelijk iets mis,als je als vrouw naar een vergadering gaat,moet je echt op je tellen letten,binnen de kortse keren sta je aan de koffiemachine,moet je wijn inschenken ,en na de vergadering opruimen en de afwas doen,ikke niet ,ik ken de trukken van de foor,ik kom altijd net iets te laat,de trein weet je,ik ken niks van koffiemachines,ik drink wijn,en bedien alleen mezelf,en na de vergadering moet ik dringend weg,de trein inderdaad,
Het klopt! (om het maar eens populair te zeggen). Ik mis dat ook. Gedurende mijn ganse carrière heb ik alle dagen vergaderd, straffer nog wij begonnen alle dagen met een vergadering. De meesten dronken koffie, de dames; enkelingen dronken thé citron, en de meeste Stella (boerekes in die tijd: 33tigers). Er werd zo’n uurtje door elkaar geklapt tot plots de man in het zwart opdook (meestal zonder kepie), niks in de handen, niks in de zakken (nog niet). Dan nog alleen maar gefezel. IK heb het nooit begrepen hoe men daartoe gekomen was, maar moest wel er alle dagen naartoe. De vergadering van het meest uit elkaar lopend pluimage (standwerkers en demonstreerders, geen protesteerders natuurlijk) dat nog geen vaste plaats op de markt had, moest naar die vergadering om te bollen. Zo heette die vergadering, de bolling. Er werd gebold met teerlingen, wie het meeste “bolde” kreeg als eerste plaats. Dat was de eerlijke methode, kan je nagaan dat er ook anders gebold werd, zo waren er ook bollingen met briefjes in een langwerpige trommel, die werd dan rondgedraaid, alles bleef natuurlijk op zijn plaats zitten . Het waren natuurlijk altijd dezelfden die er als eerste uitkwamen (het linkse polleke begrijp je?), want niet alle vergaderingen verlopen eerlijk. Na enige tijd meende ik het mogelijke bedrog begrepen te hebben, en ik heb het dan maar opgegeven, nochtans een prachtige verzande stad in de Vlaanders, waar het goed was om te handelen. Ik was bijna altijd laatste.
Als je vroeg genoeg opstaat, het juiste café kent en het is marktdag moet je eens gaan kijken. En geloof het of niet, op een dag moesten we een briefje trekken op de stoep, de zaak was gesloten. Kwam er een dametje met een gele hoed tussen de groep gewrongen en zij moest ook een briefje. “Wat kan ik winnen?” vroeg ze. Een kieken madam, en ze bleef geduldig staan wachten tot iedereen weg was. Na den twaalven werd er terug vergaderd, meestal in een dancing of ,zoals die grote dancing in Beringen (was het “De witte wolk”?), mensen … Sommigen bleven daar tot de volgende dag, en dan hop, weer naar de bolling enz enz… Toch waren ze niet allemaal krankjorum.
Dan heb je nog het manneke aan het gele tafeltje, maar dat is voor een andere keer.
PS: tussen tien en twaalf vergaderden de mensen rond onze tafel en dan mochten wij het woord, twee uur lang, zaaaalig.
Eigenlijk hebben wij ons leven lang vergaderd. Eddy niet, die verkocht sjakochen.