Hoe oud ben jij nu? vroeg hij. Ik zei hem de waarheid, geheel de waarheid en niets dan de waarheid. Hij was trouwens van mijn generatie, wat maakte het dus uit? En hoe oud is je vader geworden ? Zevenentachtig. Wel,zei hij, ik heb gisteren thuis voor de aardigheid iets zitten berekenen. Stel nu even dat je een feest zou kunnen geven voor al die voorzaten van je. In rechte lijn. Dus je grootvader, je overgrootvader, je over-over-overgrootvader en zomaar altijd verder. Tot het jaar nul. Tot Jezus Christus. Of tot de tijd dat de Romeinen hier nog zaten, maakt niet uit. Wat voor een zaal zou je dan moeten afhuren om die daar allemaal binnen te krijgen, gesteld dat ze allemaal zouden komen ? Het leek me een origineel idee. Eindelijk eens de hoefsmid ontmoeten waar mijn stamboom op vastgelopen is. God behoede ons, misschien kwam er een halfnaakte man met een geitenvel om de heupen naar binnen, met een spies in de hand, en vroeg die: Is het hier dat ik moet zijn voor de reünie? Stel je voor, die kon op mijn broer gelijken. Of op mij. Dat kan toch. Ik had er geen flauw idee van, ik gokte dus maar. Het Sportpaleis, zei ik. Of de Ethiashal, om dichter bij huis te blijven. Of misschien wachten we beter tot in de zomer, dan kunnen we in het Openluchtdomein van Bokrijk bijeen komen, daar is plaats genoeg. Aan het nodige budget om zo een voorgeslacht een dag lang van spijs en drank te voorzien durfde ik voorlopig niet denken. Die Eburonen waren bekwaam om tegen elf uur ’s avonds in koor te beginnen zingen van “En we gaan nog niet naar huis, nog lange niet, nog lange niet.” Zeker nu ze eens onder elkaar waren en de oma’s allemaal thuis gebleven waren… Ik bleek me zwaar te vergissen. Met een gewone ietwat lange tafel in het eerste het beste parochiezaaltje heb je meer dan genoeg, zei de man, ze zijn hooguit met veertig . Hij had de berekening gemaakt. Als ze allemaal 80 waren geworden en ze hadden hun oudste zoon gekregen toen ze zelf 25 waren, dan hoefde je toch maar gewoon die 25 van de 80 af te trekken en 2007 delen door 55 en dan kwam je uit bij 36 . ik durfde hem niet tegenspreken Ik dacht terug aan al mijn buizen voor wiskunde destijds. Als hij gelijk heeft en ze willen hierboven een beetje meewerken dan wil ik de kosten graag op mij nemen. En dan mogen ze nog tot drie uur in de nacht blijven doorzingen en tamboeren als ze willen. Op mijn kosten. Voor die éne keer dat ze er eens uit mogen. Ik wil die Aduatiekers zien die op mij gelijken.
JOS
