DE TIJDEN ZIJN VERANDERD

Mijn krant meldde vanochtend dat er uit de Maas 347 auto’s naar boven werden gehaald. Ik herinner me nog de tijd dat je vis uit de Maas kon ophalen. Mannen zaten dan uren op een vouwstoeltje in het gras aan de rand van het water. Ze hielden een soort soepele stok in de hand waaraan een dunne bijna onzichtbare draad wiebelde . Aan het uiteinde van die draad zat een haakje en daar pinden ze zorgvuldig een wormpje aan vast . Ik vergeet de dobber nog, een soort kurkje dat op het water dreef en daar bleven ze dan urenlang naar zitten staren. Beet er een vis in dat haakje dan ging die dobber naar beneden en lag er thuis s avonds weer een vis in de pan. Allemaal voorbij. Vandaag worden er 347 auto’s naar boven gehaald en daar zit geen karper meer tussen, geen witvis, geen katvis, geen paling, geen zonnebaars. Voorbij. De tijden zijn veranderd . Er hangen nu Opels en Volkswagens en Mercedessen en Toyota’s en Peugeots aan het haakje. Ik kan niet meer volgen. Ik ben bang dat ik uit de middeleeuwen kom. Toen ik als kind aan de rand van de stad woonde knikkerden wij zorgeloos uren aan een stuk in het midden van de steenweg en als we vier keer op een dag voor een auto uit de weg moesten dan was het veel. Prachtige wagens waren dat wel. En die toeterden van op verre afstand met nog echte gummi claxons waar je met de hand op moest knijpen. Je schrok je rot van die klank. Minerva’s en oude Fordjes die er uitzagen als vissersbootjes. En wanneer de kasteelheer voorbij kwam dan keken wij eerbiedig en met gefascineerde bewondering naar zijn Nash. Daar kan nu geen enkele wagen meer tegenop. We telden geen tien auto’s op een dag. Nu komen ze met 347 uit de Maas naar boven. Waar is de tijd van de vissers naar toe ? Toen die naar elkaar riepen: “Ik heb er al zeven in mijn korf zitten!” Nu staan er rechercheurs langs de waterkant en die tellen wat er aan hun haak naar boven komt zwiepen. Zo een vis spartelde soms ook wel maar dat was toch anders. Ik moet straks eens op mijn dooie gemak gaan uitrekenen hoelang dat eigenlijk precies geleden is. En of het wel allemaal juist is wat ik beweer, het schijnt dat met ouder worden je geheugen je parten kan gaan spelen. Toch jammer dat ik nooit de kranten zal kunnen lezen waarop mijn kleinkinderen later een abonnement zullen hebben. God weet wat er tegen die tijd uit de Maas naar boven komt?

JOS .