Van de week heb ik honderden platen en CD’s zitten opruimen. Geloof me, er is geen beter middel om een overzicht te krijgen van wat een mens allemaal doet dan het Vlaamse zangrepertoire. Wat maakt een mens gelukkig ? Wat zit hem dwars ? Bobbejaan Schoepen viel me als eerste in handen. Je denkt, die man is levenslang trots geweest op zijn pretpark. Vergeet het, het menselijk geluk zit in een klein hoekje : Ik zie zo gère mijn duivenkot.IK kan dat begrijpen, zo een pretpark is een bron van zorgen en cijfers en kommer en kwel. Maar op zijn duivenkot tussen de blauwe geschelpten is hij volmaakt gelukkig. Ik heb mijn wagen volgeladen, vol met oude wijven. Wie komt op het idee ? Dat kan een volle dagtaak betekenen. Ik heb eerbied voor jouw grijze haren. Ga dat vandaag de dag bij het jong volk nog maar eens zoeken. Bij een citytrip naar Duitsland is er eentje eventjes verstrooid geweest en hij heeft zijn hart in Heidelberg verloren. Ga maar zoeken ! Naam van het kind onbekend. Terwijl dan weer een ander pas terug is uit Frankrijk en uit volle borst zingt: Ik ben in Parijs geweest , het was er voorwaar een reuzenfeest, ik heb er gedanst met Jozefien. Je hebt er die in het liefdeleven hun eisen stellen. Hun Jozefien moet zus en zo zijn : Ik zoek een meisje naar mijn stand. Standing en geld zijn belangrijk in de showbusiness. Iemand uit die sector komt er rond voor uit: Was ik maar een rijk man ! Alhoewel hij meteen daarna zorgeloos zingt: tralaliere tralalare tralala. Terwijl dan weer een andere Vlaamse zanger,een meer zorgeloos type, ronduit bekent: Ik heb maling aan geld. Een gelukkig mens. Alles overtreffend is natuurlijk Eddy Wally met Ik spring uit een vliegmachien. Met brede glimlach en met op het hoofd zijn Mexicaanse hoed die bij het springen niet eens afwaait. Een onthutsend overzicht van de menselijke bezigheden. Ik zeg u geen vaarwel, mijn broer. Die broer is dus weer gelukkig. Het meest duistere was een Hollandse meid, Astrid Nijgh, die het mysterie van haar bezigheden niet eens wil prijsgeven en dus vierkant zingt: Ik doe wat ik doe. En daar moeten wij het dan op onze beurt ook mee doen. Will Tura blijft onovertroffen. Zijn persoonlijk drama duurt nu al jàren. Ik ben zo eenzaam zonder jou. Ze is duidelijk nog altijd niet teruggekomen. Ik heb alleen nog maar je foto , dat is ook al erg genoeg maar dat kan nog in orde komen. Bij Tura na al die jaren niet meer. Er zijn ook benijdenswaardige mensen die dingen beleven welke ons nooit zullen gegund worden. Ik zag twee beren broodjes smeren. Zoek je te pletter, je zult ze nooit vinden. Ik zie een ster, dat is al gemakkelijker. De absolute kroon spant evenwel Jules De Corte: Ik zou wel eens willen weten en dan volgen er drie strofen met allemaal vragen waarop niet één enkel antwoord komt. Dank zij mijn selectiewerk weet ik nu op korte tijd wel veel meer dan tevoren. Misschien zie ik vanavond een ster. En dan ben ik al een rijk man. Tralaliere tralalare tralala.
JOS
