I
k heb het opgegeven, ik volg niet meer, de hele boel loopt in het honderd. Deze namiddag floot er een merel in mijn tuin. Die vogel zwijgt al van einde juni en voor eind februari denkt hij er niet aan om te herbeginnen. Hartje juli liep de halve kust leeg omdat het te koud was en in oktober wordt over heel het land een stuk zomer afgeleverd om u tegen te zeggen. Mijn duiven zijn opnieuw begInnen eieren te leggen. Het zijn weliswaar duiven uit Afghanistan - ik heb ze van een kennis gekregen – en het zal ginder ook wel allemaal anders zijn dan hier. In Charleroi zit de burgemeester niet meer op zijn kabinet maar in de bak. En om zeker te spelen dat het voortaan een beetje zou lukken is het hele schepencollege de laan uitgestuurd. De pastoor van Bavikzele is verleden week getrouwd met Zuster Amadea uit het Norbertinessenkloosten van Zwevekom . Waar ik jarenlang op zondagmorgen mijn pistolees ging afhalen is er nog uitsluitend couscous te verkrijgen. Kinderen worden al in jaren niet meer geboren, ze komen op de wereld als kids. Weet ons moe veel van de multimedia. De gevangenen gaan ook niet meer één na één lopen , vandaag de dag met achtentwintig tegelijk. De minister komt op de televisie uitleggen hoe dat mogelijk is en alhoewel zij finaal van Gingelom afkomstig is, verstaan de Vlamingen dan maar weer de helft van wat ze vertelt. Tot overmaat van ramp beweert een Nederlandse krant dat dit komt doordat haar roots in Zuid-Afrika liggen . Vroeger was het in deze tijd van het jaar Allerheiligen maar dat is al lang Halloween geworden , een mens schrikt zich rot in het donker. Straks voor de eindejaarsfeesten vragen je kinderen als cadeau iets waarvan een volwassen mens niet eens weet wat het eigenlijk is. Hoe heet dat nu ook alweer wat ze willen hebben ? De burgemeester van de grootste stad van Vlaanderen gaat in zijn onderhemdje naar de koning en dan tracht ik mij Gaston Eyskens destijds voor te stellen die in t-shirt de trappen van het paleis beklimt. Of Kamiel Huysmans in een short die hij nog ergens liggen had. Het wachten is op de ambassadeur die op sandalen zijn geloofsbrieven komt afhalen.Uiteindelijk zijn we toch maar allemaal mensen onder elkaar en het finale wachten is op de koning die in de bloemetjesbermuda die hij nog van Blankenberge heeft bewaard, zijn audiënties gaat afhandelen. Ik vind het vreselijk dat ik dat allemaal niet meer zal kunnen meemaken. In Mongolië wordt iedereen met een beetje geluk 110 jaar oud maar ik heb herhaaldelijk die foto’s van die lokale ouderlingen in de kranten gezien, laat maar zitten, het is goed zo. De merel fluit dus in mijn tuin. En het is niet neuriën wat hij doet , neen voluit fluiten. Wijfjes zijn in heel omtrek niet te bespeuren, je zou voor minder bang worden , één keer in het voorjaar is genoeg. Alles loopt in het honderd en naar het schijnt komt dat allemaal door de opwarming van de aarde. En het zal volgens de experten die het kunnen weten , niet meer beter worden. Intussen probeer ik op tijd en stond op deze plek een stuk neer te poten en geloof mij dat is technisch voor mij al een hele klus. Ik behoor tot degenen die destijds met eein schoonschrift-ballonpen hebben leren schrijven. Straks schiet er zelfs geen mens meer over die nog weet wat dat is. Luister, finaal kan het mij allemaal geen donder schelen, ik wilde uiteindelijk alleen maar zeggen dat in mijn tuin eind oktober een merel fluit. En daar kan ik enorm van genieten. Ik zou zeggen , kom maar eens luisteren maar zo groot is die tuin nu ook weer niet. En ik wil die vogel voor geen geld doen verschieten. Hij fluit voor mij alleen. Egoïstisch maar het kan echt niet anders. En wat later komt, dat moet u aan Jo Leemans vragen. Que sera sera.
JOS
