En ik die dacht dat eenmaal de tachtig voorbij, de volstrekte rust binnen handbereik lag. Vergeet het . Valt mij van de week toch een rapport van de federale politie in handen. De statistieken van de misdaad in de tehuizen voor bejaarden. Gedaan met de zekerheid van peis en vree . Nog nooit waren de vooruitzichten voor tachtigers zo somber als vandaag. Een Seniorie of een Rustoord voor Bejaarden of een Home voor Ouderen van Dagen , het blijft gelijk. Nergens blijken de oudjes aan de misdaad te ontsnappen. Wie denkt, ik ga op mijn ouwe dag rustig in Huize Zonnebloem of in Seniorie De Avondstilte zitten, hij mag het vergeten , de criminelen sluipen rondom het gebouw door het struikgewas. Erger nog, ze zitten binnen in het home zelf. Wie ervan droomt om er vreedzaam met een dekentje over de knieën in het herfstzonnetje te kunnen indutten, dat hij alert weze want de criminelen zijn nabij. Dertienhonderd delicten in vijf jaar tijd. Tussen 2000 en 2005 : acht moorden en zeven gevallen van doodslag. Er is een verschil tussen beide maar voor wie “het tot op heden nog niet gevonden zware voorwerp” treft komt het op hetzelfde neer. Wie op zijn ouwe dag in een serviceflat vrij van zorgen nog wat wilde meehuppelen, hij of zij weze gewaarschuwd. De verslagen van Patrick Dewael liegen er niet om. Afpersingen en diefstallen blijken dagelijkse kost. Persen de oudjes mekaar af of dringen er ongure gemaskerden op geluidloze gymschoenen Huize Avondgloren binnen ? Die details staan er niet bij vermeld, je hebt er het raden naar. Dertienhonderd officieel geregistreerde gevallen van criminaliteit. Als tachtiger kun je dus maar beter meteen een wapenvergunning aanvragen en op je binnenkoertje met schietoefeningen beginnen vooraleer naar de seniorie te vertrekken. Vroeger hoorde je nog wel eens opwindende verhalen van opbloeiende late liefdesavonturen in bejaardentehuizen. Dat gaf nog hoop. Een late liefde kan brandend zijn als woestijnzand . Zeggen ze. Alhoewel, minister Dewael signaleert geen enkel geval. Wel vijf binnenhuisgevallen van slagen en verwondingen. Opa voor wie vermoedelijk het flatje heel even te klein was geworden en die nog eens lekker driftig zoals vroeger uit zijn sloffen was geschoten. Eén facet van de criminaliteit in rusthuizen wordt door de politie en door het ministerie met een duister waas van geheimzinnigheid omhuld. Honderd misdrijven tegen de lichamelijke integriteit . Wat dat allemaal in de praktijk kan geweest zijn, wordt aan onze wildste verbeelding overgelaten. Dat zo een home niet vaker in Telefacts te zien is, begrijp ik niet. Of in Het leven zoals het is in Huize Avondzon. Nog even geduld, die reeks komt nog wel. Opa en Oma Crimi. En nu dat ik net bij het overschrijden van de tachtig de volkomen gemoedsrust dacht te bezitten, komt toch zeker dat rapport bij mij binnenvallen. Ik heb de Dienst voor de Wapenvergunningen gebeld. Uitgesloten. Als tachtiger geraak je er niet meer aan. Met een geluidsdemper dan? Om niemand te storen ? Ook niet. Totaal uitgesloten. Er zal iemand Huize Kogelvrij moeten openen eer ik het aandurf om naar een seniorie te gaan. Ik had nooit gedacht dat ikzelf nog eens de typische oude-mensen-zin zou gebruiken: het is allemaal niet meer zoals vroeger.
JOS
