
Aanvankelijk durfde ze de hal niet door. Er lag een zee van wel een miljoen mozaïeksteentjes tussen de wenteldeur en het loket. Ineens stak ze toch over, dwars door het prestige van de nieuwe ingangshal heen.
Ik heb het hier op een papiertje geschreven, zei ze. Ze was een beetje bang van het meisje achter het loket. Ze had het gevoel dat ze iets deed dat fout was en dat het meisje haar dit ook zou zeggen. Mevrouw, op uw leeftijd moet u dat niet meer doen. Dan zou ze weer die vreselijk grote hal moeten door lopen, terug naar buiten, zonder nog te durven omkijken. Dan durfde ze in geen tien dagen nog op straat komen. Misschien vertelde het meisje het wel verder en wist binnen de week de hele stad het.
Dit had u dus graag in de krant gehad , zei het meisje, laat eens kijken.
Dieper in het kantoor keek een man van zijn computerscherm op. Misschien zou die dat dadelijk ook wel lezen. Misschien ging haar papiertje van zodra zij buiten was wel van hand tot hand.
Het meisje aan het loket spelde de tekst : Weduwe zonder kinderen vijfenzestig jaar…
Vierenzestig, zei de vrouw geschrokken, vierenzestig.
Ja nu zie ik het, zei het meisje ,die vier leek precies een vijf. Ze verbeterde het met een dik rood potlood… Verlangt kennismaking met deftige heer, 55 à 65 jaar, eigen huis en inkomsten zijn voorhanden.
Het meisje telde het aantal letters.
En kan dat dan aan het adres van de krant? vroeg de vrouw.
Ja mevrouw, u geeft uw adres aan ons en wij sturen door wat er binnenkomt.
Maar mijn adres komt niet in de krant ?
Neen neen ,zeker niet.
Komt hij het dan hier halen? vroeg ze.
Wie? vroeg het meisje.
Hij, zei de vrouw.
Neen , zei het meisje, wij sturen op aanvraag de gegevens door.
De vrouw knipte haar handtas open. Ik zal het dan maar meteen betalen,zeker ? vroeg ze.
U krijgt de rekening krijgt toegestuurd, mevrouw .
De vrouw wilde weggaan maar toen vroeg het meisje plots: U had dat wellicht nog graag voor zaterdag in de krant gehad, vermoed ik.
Ja, zei de vrouw, als dat kan ja, heel graag ja.
Ze boog zich plots voorover en zei toen, zachter opdat men het binnen in het kantoor niet zou kunnen horen: Maar dat laatste moet u er niet bij zetten , alleen maar zetten wat er op mijn papiertje staat.
JOS
