Roel
jongen,
je opa is een ouwe klungelaar. Vorige
week stuurde ik je een brief met een foto van jou erbij . En
daar voegde ik nog een videoclipje aan
toe. Een doosje dat voor jou muziek moest spelen maar dat dééd het niet. Het vertikte het. Het was dat heerlijke melodietje
van It’s a small small world van Walt Disney. Maar jouw opa prutst zomaar wat aan met al die moderne
uitvindingen en nu spéélt dat doosje niet eens. Daar schiet jij dus niks mee
op.
Toen ik kind was hadden wij in de familie een tante en wanneer die op bezoek kwam zei die
altijd: Als ik nog eens kom dan breng ik iets mee ! Dat zei ze iedere keer opnieuw zodat wij dat
nu op tachtig jaar nog altijd onder elkaar zeggen : als ik nog eens kom, dan
breng ik iets mee… En nu doet opa met jou net hetzelfde. Een dooie mus noemen
ze dat.
Gelukkig is
er gisteren een veel slimmere mens dan opa hier geweest .Die bekeek dat en die
zei : Ja maar zo gaat dat niet hé, dat zijn 75 MB, ge moet dat eerst
comprimeren.
Begrijp jij
dat Roel ? Neen, ik ook niet maar ik heb toch maar gezegd: Ha ja natuurlijk.
Dat ik dààr niet aan gedacht heb! Ik begrijp het nu nog niet maar anders was ik mijn prestige kwijt geweest. Maar goed, nu speelt het ding eindelijk. Ieder
keer als je mama of je papa op dat prentje drukken speelt het muziekje voor
jou..
Jonge jonge
ik ben hier anders met die weblog iets begonnen ! Maar ik ben er toch heel blij mee. Er is al
een man komen opdagen met wie ik ooit, dertig jaar geleden , op een zonnige
middag op Broadway in New York rondwandelde . Ik kende die man niet maar we
hadden in hetzelfde vliegtuig gezeten en vlak voor de balie van het hotel in zakte de man in elkaar. Een hersenbloeding die hem daar in Amerika een fortuin heeft gekost maar hij
overleefde het. Dertig jaar hoorde ik niets meer van hem en ineens daagt hij hier op uit het heelal. Dat
is toch prachtig.
De dag
nadien is er ene Henri die In de eerste helft van de vorige eeuw als student naast
opa op de schoolbank heeft gezeten. Zestig jaar weg en ineens is hij daar terug. Ik hoop maar dat
hij hier niet teveel over die studententijd vertelt want dat is ook alweer niet
goed voor het prestige van opa.
Roel
jongen, tegen de tijd dat jij groot bent denk ik dat je op een knopje moet
drukken en je staat in Madrid. Of waar je ook maar naar naartoe wil. Of je latere vrouw drukt op weer een ander knopje
en jullie hebben een baby die vooraf op internet gecomprimeerd is geweest. Roel
jongen, als dat mocht zijn, dan ga je toch veel mooie dingen missen. Zoals ik nu heel veel mis van de oersimpele
dingen van vroeger. Een paard met een groentenkar zien voorbijkomen. Of de
melkboer die ‘s morgens aanbelt .Met een
enorme tinnen kruik in de hand en die vraagt: Hoeveel moet het zijn vandaag,
een halve liter of een hele liter ? En
het winkeltje van Sie en Gerra waar je voor een kwartje vijf Lutti-karamellen
kon kopen.
Roel jongen, het is een hele afstand van de melkboer tot bij de
videoclip die door het heelal naar jou toe vliegt. Opa wordt daar soms een
beetje moe van maar dan gaat hij zitten en hij zet ook een muziekje aan. Er
gaan er tegenwoordig tienduizend in één doosje. Vroeger twee op één plaat en
dan viel die nog kapot ook. Niet te geloven hé.
Je opa uit
de middeleeuwen.
