Het sneeuwt, het vriest, het waait, de bouwvakker komt niet, de loodgieter laat het afweten, de dakwerker zal helemaal gek zijn , alleen de ekster werkt gestadig door. (Prachtig oud woord, in veertien jaar niet meer gebruikt : gestadig )
De ekster werkt veertien meter hoog in de berkenboom waar ik vanuit mijn venster de vrije uitkijk op heb. Restauratiewerken zijn het eigenlijk want hij woonde daar vorig jaar al . Met een ander vrouwtje. Niets menselijks is de ekster vreemd.
Mijn vriend Louis Gonnissen (de man die meer van vogels weet dan de vogels zelf) heeft mij verteld dat eksters elk jaar tegen het einde van de winter een huwelijksmarkt organiseren.Van heinde en ver komen de mannetjes en de wijfjes bij elkaar.Het kunnen er tien, het kunnen er honderd zijn en daar worden de verbintenissen voor het volgend jaar vastgelegd. De wijfjes zitten te wachten en de mannetjes maken hun keuze. Wat heeft het ene wijfje wél wat het andere niét heeft ?
Als wij het al niet juist weten wat zou een ekster het dan weten. Zo een markt kan dagen duren en wanneer er twee of drie of vier mannetjes voor dat éne zelfde wijfje kiezen dan zijn ze nog niet thuis. Dit is geen verhààl, dit is wetenschap .
Mijn ekster-man kwam dezer dagen terug van de markt en hij had zijn nieuwe vrouw meegebracht. Ik zag geen verschil met die van vorig jaar maar hij dus duidelijk wél.. De nieuwe vloog enkele keren in en uit het nest en zij zag dat het goed was. Zij paarden vijftien meter hoog op een duimdunne berkentak - ge moet het maar kunnen - en ik dacht dus : daar gààn we opnieuw voor een jaar. Neen helaas .
Een paar ochtenden later zaten er plots drie eksters in de berkenboom. Een venijnige pin die op de markt was overgebleven en nu van nest naar nest vloog om de mannen op andere gedachten te brengen. Ge zult het aan de hand hebben. <en ineens weet hij het niet meer. Hele dagen vliegen ze krijsend achter elkaar om die berkenboom heen en van de idyllische rust van de eerste dag is geen sprake meer. Wat ze naar elkaar roepen kan ik niet verstaan wat niet wegneemt dat ik hun dialoog probleemloos zou kunnen uitschrijven.
Ik ga dat niet doen, Brusselmans kan dat beter, en bovendien wil ik deze rubriek hier nog een tijdje blijven behouden. Ik zal u wel op de hoogte houden hoe het evolueert. Lang kan het zo niet blijven duren want soms hangt er in de lucht al een vage geur van lente en dan moeten er eieren gelegd worden.
Eerst was ik een beetje jaloers op die man maar dat ging over, het geeft alleen maar miserie.
JOS
