Had ik toch gezwegen over dat liedje van Jules De Corte: Waarom zijn de
zeeën zo diep ? Een echt antwoord is er niet gekomen , integendeel,
nog méér vragen. Vragen die wij al jaren kennen en waarop nog nooit
iemand het antwoord heeft kunnen geven.
Een correspondent onder jullie wil eindelijk weten waarom de bananen
krom zijn. Tony Corsari heeft het honderden keren op de televisie
gezongen.. Waarom zijn de bananen krom ? Hij is intussen al een eind
in de tachtig en breek hem de bek niet open want hij geeft het antwoord
toch niet.
Hoe sterk is de eenzame fietser ? Nog zoiets. Duizend keren heeft Boudewijn De Groot het ons gevraagd . Waarom mogen wij het antwoord nooit weten ? We kennen trouwens de omstandigheden niet. Reed die man op vlakke weg ? Reed hij in de bergen? Stond er een strakke wind? Hoe oud was die fietser ? Allemaal details die belangrijk zijn. Wij weten niets.
Ooit heeft een universiteitsstudent een thesis gemaakt over “De liefde in de Nederlandstalige schlagerliederen tussen 1930 en 1980.” Geloof het of geloof het niet maar die student was een jonge pater-franciscaan., een “bruine pater”. Ik ben de gelukkige bezitter van een exemplaar van zijn werk. Hier ligt nu het onderwerp voor een nieuwe thesis klaar : Waar blijven de antwoorden in het lichte lied ?
Wat ruist er in het struikgewas ? Zeer terechte vraag. Toon Hermans ligt al lang in Sittard begraven, zonder ons over het antwoord in vertrouwen te hebben genomen. Wat heeft Hermans in het struikgewas gezien ? Je verdwijnt niet in het struikgewas om je boterhammen op te eten. Maar wat zag hij dan wél ? We zullen het andermaal nooit weten.
Was het niet Bob Benny die zong : Waarom heb jij mij bedrogen? Tot daar aan toe, het gaat ons inderdaad niet aan waarom een Vlaamse zanger bedrogen wordt. Dat is zijn privé zaak.
Het allerergste was toch wel het piepjonge zangeresje – ik ben de naam kwijt – dat met haar allereerste liedje al meteen vier vragen tegelijk stelde. Wie, wat, waar en wanneer ? Allicht dat er geen oplossing kwam. Daarna heeft Ray Franky het nog eens geprobeerd met Waar en wanneer ? Ook geen resultaat.
En in het buitenland is het al precies hetzelfde. Sag mir wo die Blumen sind, wo sind sie geblieben ? Marlene Dietrich is het blijven vragen tot ze niet meer kon.
Bist du einsam heute Nacht ? Het laat veronderstellen dat het inderdaad wel zo zal geweest zijn maar zeker zijn we niet.
Waarom huil jij, kleine Tamara ? Tamara heeft nooit geantwoord.
De verste vraag die ik mij persoonlijk herinner, dateert uit de jaren dertig. Een enorm populair soldatenlied. We zongen het voor de oorlog, onder de oorlog ,na de oorlog en nu op onbewaakte momenten nog wel eens, op woeste barbecues en zo.
Wie heeft er suiker in de erwtensoep gedaan ? Wie heeft dat gedaan? Wie heeft dat gedaan? Na driekwarteeuw is de dader nog altijd niet gekend. Deed de korporaal het? Was het de sergeant ? Of was het – god betere het – de generaal zélf?
Vragen genoeg maar nooit een antwoord. Bij mijn weten bestaat er slechts één uitzondering. Eén keer dat er ons iets werd medegedeeld, zelfs zonder dat er iemand naar gevraagd had.Een enorme uitzondering. Je hoort dan ook de vreugde, het enthousiasme, de blijdschap dat we eindelijk ook eens iets mogen wéten. Daar zijn de appeltjes van oranje weer !
Een mens kan soms met weinig tevreden zijn.
P.S. Mocht u nog vragen hebben, ik sta ter beschikking. Misschien groeit er nog wel een nieuwe thesis uit , al zijn de franciscanen tegenwoordig schaars geworden.
Jos
