14 oktober 1944. Ik was die dag de meest trotse man van de stad.
En we waren toen toch al met 25.000 . Ik zette die dag mijn allereerste stap in de media. Stel er u niet veel van voor. De media stelden in 1944 niet veel voor. In mijn geval betrof het een oude meneer in het stadje waar ik woonde.
De man had voor de oorlog een weekblad uitgegeven en met het papier dat hij nog over had was hij meteen na de bevrijding opnieuw van start gegaan . Omdat er een enorme papierschaarste was bestond zijn weekblad uit welgeteld twee bladzijden en die schreef hij om de kosten te drukken ook nog zelf helemaal vol. tekst van mij in zijn blad had opgenomen. Hij drukte er ook nog mijn naam onder .
Weet je wat dat is voor een snotaap van 18 die nog op de schoolbanken zit ? Dat was de leraar nog nooit overkomen. Mij wel. De oorlog was nog niet eens gedaan en ik was al schrijver. Nog voor geen duizend euro zou ik willen dat die tekst vandaag toevallig nog ergens boven water zou komen. Maar hoe dan ook, ik zat in de media. Een ouwe heer die een boekenwinkel runde, een eigen drukkerij bezat en als hobby ook nog een weekblad uitgaf.
Twee dagen na het verschijnen kwam hij me opzoeken en zei: Doe het voortaan maar iedere week. Ik heb er bijna zestig jaar moeten over doen om eindelijk weer uit die media weg te geraken. En nu kwam er heel recent weer een man naar me toe dit keer een hele jonge - en die zei: Je hebt het voor kranten en weekbladen gedaan en voor radio en televisie maar nog nooit iets op internet.
Ik ben al blij als er een week voorbijgaat zonder dat ik in ruzie lig met mijn computer. Zwijg stil van iets op Internet te krijgen. Bovendien, ik had zo een zalige rust verworven, niets moét nog, alles màg.,niemand die nog op iets zit te wachten. En nu wil Telenet mij het heelal insturen .Iets waar ik geen enkele controle over heb. Maar er is een maar en die hebt u blijkbaar ook want anders zat u dit niet te lezen..
Het is voor mij iets nieuw en ik ben nieuwsgierig naar wat dat veroorzaken kan. Misschien hoor ik wel iets van u uit het heelal.
Jos Ghysen.
