Jos Ghysen Rotating Header Image

HERINNERING 3.

h

 

 

 

 

De Maria Maggiore kerk in Rome. Zoals over heel de wereld de biechtstoelen links en rechts tegen de muren.Wat ik echter nooit had gezien, er waren geen gesloten gordijnen. Alles open en bloot. Je zag biechtvader en de zondaar rustig met elkaar zitten praten. Ik had een toestelletje in de hand en zo argeloos mogelijk drukte  ik het knopje  in. Helaas keek de priester juist op dat moment.Hij wipte uit de biechtstoel en rende recht naar mij toe. Vluchten kon niet meer.Ik hoorde hem roepen: “Jos,wacht effe !”  Ik stond aan de grond genageld. Hij bleek een Vlaamse monseigneur te zijn die behoorde tot een groep van zes priesters die in meerdere talen biecht konden horen. De enige zes ter wereld ook die een moord op een priester konden vergeven.We zijn samen een paar dagenmet elkaar opgetrokken. Een boeiende man die Rome als zijn broekzak zak kende. Daarna  hebben we nooit nog van elkaar gehoord.

HERINNERING 2. Jos.

 

Bij de Bank aan het loket. om een toch al respectabel bedrag af te halen.De ochtdend nadien zou het klaar liggen.De volende morgen stond ik er.er heerste een sfeer die me vreemd voorkwam. Of ik even in het kantoor wilde binnenkomen? Ik wist niet wat ik hoorde.De directeur was met mijn geld naar het buitenland verdwenen.voorlopig was hij spoorloos.Er was een troost.Ik was niet de enige die zijn geld kwijt was. Twee avonden later,ik wilde net naar bed,gaat de bel. wie staat er voor mij? De bankdirecteur. Hij stopt me een zware enveloppe in de hand en zegt: “Sorry maar dat geld van u wil ik niet.” En hij rende weg in het donker.Het bedrag klopte tot de laatste centiem.bij mijn weten heeft men nooit nog iets van hem gehoord. Wees voorzicht wanneer u naar de Bank gaat.  Jos.

HERINNERING 1. Jos Ghysen.

De overkant van de aardbol. Een bloedhete weg waaraan geen eind komt.het moet de veertig graden voorbij zijn. Kilometers en kilometers na elkaar.En ineens staat er een cafeetje langs de weg.Begin ik te ijlen of staat het er echt? Ik wandel erheen en het is waarempel echt. Er staat een meisje achter de tapkast. Voor de rest is er niemand. Ze zegt niets. Ze brengt de gevraagde pint bier en ze verdwijnt. Een gammel deurtje. Ik sta moerzielig alleen. Tot de deur weer opengaat. Een opvallend kleine man. Hij komt tot vlakbij, kijkt mij recht in de ogen zegt in het Nederlands: “Moet ik je nu misschien feliciteren omdat je mij gevonden hebt?”  Ik zeg: “Sorry maar ik begrijp het niet.” De uitleg kwam spoedig. Op een rek achter de tap lag een stapel Vlaamse tijdschriften waarin ik wekelijks een stukje schreef met een foto van mij erbij.. De man was een Vlaamse  financier die  met die met miljoenen aan de haal was gegaan en hier nu aan  de overkant van de wereld met zijn vriendinnetje leefde.

“Ik val uit de lucht”, zei ik,  ”ik moet morgen honderd kilometer verderop een lezing voor Nederlanders komen  houden .”  Of de man nog leeft, weet ik niet. Het verleden wordt alsmaar langer.   JOS.

Ik lees in mijn krant dat vrouwen na het huwelijk verdikken en dat de mannen vermageren. Vrijgezellen hebben het zelf nog in de hand.

Wanneer een man zijn oog laat vallen dan is dat bijna altijd op een vrouw. Jos.;

“Inderdaad”,zei de man,”de Nederlandse taal is geëvolueerd.Ik ben destijds getrouwd met een schat van een vrouw en nu heb ik een kreng van een wijf.” Jos.

Wanneer vroeger de mensen slapen gingen, zegden ze goeienacht tegen elkaar.Nu zeggen ze : “Er was vanavond weer eens niks op de televisie.” Jos.

;.

INGEWIKKELD . Jos.

Vandaag is morgen alweer gisteren.

MORGENVROEG.

Ik heb mijn bord geplaatst. Allicht want ook een ouwe man wil nog wel eens wat. Vannacht komt Hij weer door de schouw.Ik heb het ijzeren gedoe uit de haard weggenomen want anders kan Hij niet naar binnen.Kwade tongen zeggen dat Hij niet bestaat. Ja kom dan morgen maar eens kijken. Het probleem was weer de raap. Maar vind je nog een raap? Dertig jaar geleden lag er voor ons huis een heel veld waar je die kon gaan uittrekken.Die boer haatte Sinterklaas maar daar trok niemand zich iets  van aan. Ik ook niet.De ezel moest verder geholpen worden. Vroeger sliep ik niet van de sress. Dat is over. Laat ze beneden maar rommelen,Elk zijn stiel..Ik denk ineens aan iets: is het nu speculoos of is het speculaas? Ik zie het morgen wel. In de van Dale.  JOS.

POLITIE.

Ik lees dat in Limburg een politiecommissaris zijn uniform heeft uitgetrokken en het verwisseld heeft voor een priestertoga.  Ik herinner mij uit mijn kostschooltijd dat onze surveillanten ook in toga rondliepen maar finaal toch politiecommissarissen moeten geweest zijn.  JOS.

 

 

 

 

 

Ik herinner mij uit mijn kostschooltijd dat wij dag en nacht in het oog werden gehouden door priesters in toga die politiecommissaris speelden.